Yani abartiyorsam soyleyin.. daha önce ikiz hamile kalmıştım birini kaybettim diğeri sağlıkla doğdu ama o süreç hala düşününce gözlerimi doluyor. Öyle bi travmaydı ki geçenlerde tekrar ikiz hamile kaldığımı öğrendiğimde, öncekindeki gibi sevinip havalara uçamadım. Tekrar hayal kırıklığıma uğramaktan korktum. Ama bugün 7. Haftamizdi ve öğrendikten sonra almış olduğum randevuya 10 gün sayip, zar zor o zamanın gelip, gittiğimde karşılaştığım şeyler hiç hoşuma gitmedi. Perinatologtu. Haliyle son adet tarihi geçmiş gebelik öyküsü vs konuşurken, asistan zaten başlar başlamaz ekranı kendine çevirmişti. Doktorla baktılar arada bana sorular sordu vs derken ultrason cihazını kapattı ve temizledi. Şaşkın bi şekilde ayağa kalkıp “ikisi de iyiler dimi?” Dedim. Haftalarıyla uyumlular dediler. “Kalp atışı için erken o zaman” dedim. Dalga gecer gibi “Yoo kalp atışı var biz gördük ordan” dediler. Hani özeldeki gibi ultrason vs vermelerini geçtim de, bu derece mi artık? Yani özele gidecek imkanın yoksa eşinin de seninle gelip bu heyecanı yaşamasını geçtim, kendinde mi çocuğunu ekrandan bile göremeyip kalp atisini duyamıyorsun? Öncesinde sorunlar yaşamış ve yüreği ağzında atan bir anne olarak, çok muydu bi kalp atışı? Çok güzel tartışırdım da, dışarıda eşim de küçük bi video veya resim istiyordu. Doktordan nasıl rica edeceğim diye elimde telefon hazir beklerken, kendim bile göremeyip duyamayacağımı düşünemedim. Eşim daha çok kızacak ve tartışmaya şahit olursa daha sıkıntılar çıkacak diye korktum. Çıktığımda zaten heyecanla “duydun mu ikisinin de kalp atisini Naptin çok güzel dimi çekebildin mi video cekemediysen de napalim vs” derken hastaneden çıkmış bulunduk ve “ben bile göremedim sen neyden bahsediyorsun “ dedim. Gerçekten yazık.. ikinci gebeliğim de sırf devlette geçmişti ama bu kadar değildi ya gerçekten değildi 😢