Götürdüm kızlar. Özele durumumuz olmadığı için devlete götürdüm. Çocukla çok konuşan görüşen olmadı, kardeşi olduğunu onu çok sevdiğini sürekli oyunlar oynadıklarını söylemiş. Pedagog bana iki kitap yazdı gönderdi. Ben okucam yani. Vakit bul da oku iki bebeyle hamilelik durumları düşünceleri ayrı dert. Yani ben oturup en azından yarım saat konuşacaklar, bizi bi daha çağıracak gidip geldikçe sonuç alacağız diye hayal kurmuştum. Olmadı, baktım olmuyor yaz tatili geliyor zaten başka bi pedagog bakacağım. Tv izler bir ara girme dediğimiz halde YouTube çok giriyordu, en son heryerden kaldırdık şimdi sadece Kids var. Tablet telefon arası yok, babasının telefonunda blok oyunu yüklü onu oynar geliştirir arada, genelde kardeşiyle sürekli hareket halindeler yani. Bi de çok elektronik şeylere inanılmaz meraklı, sürekli karton keser biçer kendince telefon, tablet, bilgisayar, bu tarz şeyler oluşturur okula bile götürür arkadaşlarına öğretmenine göstermek için heyecanla, yanımdan ayırmaz falan. Yani gerçeğiyle ilgili değil çok, ama kartondan kendi yapıyor enerjisini öyle atmayı çok seviyor. Ben de önüne durmak istemiyorum mesela, ama heryer karton inanamazsınız her yer. Topla dersiniz toplamaz. Küçük küçük kartonlar yerde. Eğilemiyorum karnım acıyor, supurgeyle çeksem hava yolu tikaniyor. Sorumluluklarının bir farkında olsa hersey daha kolay olacak da.. bazen benim de sinirime geliyor işte kesmeyeceksin karton yapmayacaksın diyorum mesela. Birlikte uydu yapacaktık, bir hatası oldu yine. Yapmayacağız dedim, hatasını anlayıp özür dilemek yerine direttikçe diretti. En son da o ağır cümleyi kurdu işte 😔