Arkadaşlar şimdiden diyorm hassasım zaten bide serklajlıyım tüm gebeliğim korkuyla stresle geçti
Linçleyecekler yazmasın lütfen 🥺
Bir oğlum var 3 yaşında ve çok hassas bir döneminde gerçekten sosyal medayads
Gördüğüm 3 yaş krizlerini sonuna kadar yaşıyoruz. Öncesinde de ben çok stresliydim serklajdı zorluklardı evdeki çocuğuma haksızlık mı ettim daha küçüktü vs derken öyle böyle 36. Haftaya geldik. Benm hep hayalimdi bi kızım oğlum olsun şükğr rabbime kızı da nasip etti 🙏🏼 ama bu haftama kadar hep bi
Hissizlik var içimde. İlk zamanlar normal gibi geliyordu şimdi doğuma sayılı günler kaldı değişen bsey yok .. Bir kere bile bebeğim canım diye karnımı okşayıp sevemedim yapamadım içimden mi gelmiyo nedir anlamadım. İlk gebeliğimde konuşurdum yeri gelir dua açardım yeri gelir Klasik müziğim bazen neşeli müzikler günler hep bi Heycan bekelyiş mutluluk böyle tarifi olmayan bi histi yaşadığım. sert tekmelerinde ninni söylemek vs..Şimdiki gebeliğimde o kdr boşvermiş
Gibiyim ki hiç sevemedim Bebegimm cnm filan niye bi karnımı okşamadım ne bileyim istemiyor değilim hep kardeşi olsun istedik planlı bi gebelikti ama şu içimdeki hissizlipğ nasıl anlatsam cümleler bile tarif edemiyor ☹️ sürekli aklım oğlumda ben doğuma
Girince ne yapar sabah uyandığında beni evde görmezs napar çok ağlar mı vs psikolojik olarak zorlanır mı kardeş fikrine diye pedagoğa bile gittik doğum öncesinde. Aklım fikrim düşüncem hep oğlum yani karnımdaki minik kelebeğe kavuşme heycanı yok bi mutluluk yok mutsuzluk ds yok his yok nasıl tarif etsem ki sanki annesi ben değilim nasıl bu kdr
Hissiz olabilir insan 2. Bebekte 😭 üzülüyor kızıyorum da kendime şunları yazarken bile ama bir ben miyim böyle çok üzülğyorm