Miraclem yazdığınızı okuyunca çok çok üzüldüm. Diğer tüm hastalıklarınızdan önce ve bence en zoru olan stresinizi yönetmeniz gerekiyor.
Kortizol yükseldiği sürece progesteron hormonu baskılanıyor. Bilimsel düşünüp kafayı rahatlatmak önceliğiniz olsun. Çok üzücü ve çok zor ama görüp üzüldüğünüz bebeklerin dünyaya gelmesinin sizinle hiçbir alakası yok. Siz bunları okurken de bir sürü bebek doğacak. Siz bebeğinizi doğurduğunuzda da imrenen insanlar olacak. Herkes kendi hayatını yaşıyor ve sizin bebeğiniz diğerlerinden biraz daha nazlı sadece ☺️🌸
Hiçbir zaman kendinizi kimseyle kıyaslamayın. Yıl 2026, 30 küsür yaşında, adet gören hiçbir kadının kucağının bebeksiz kalacağını asla düşünmüyorum.
İçiniz nasıl rahatlayacaksa planlarınızı o şekilde yapın. Bebek görmek bir travma olmasın, gördüğünüz her bebeğin size şans getireceğini düşünün.
Kalbinizde fark etmeden kendinize karşı bir öfke biriktiriyorsunuz. O öfkeden kurtulun. Siz şu an nefes alıyorsanız bile umutlu olmalısınız.
Minik bebeğiniz sakin bir anneye, sakin bir aileye yerleşmek istiyor olabilir. Onun için şu andan itibaren sadece mutlu olmaya odaklanın. İnanın her şey yoluna girecek.
Olumsuz düşünceler sadece olumsuzluk getiriyor. Ekstra hiçbir şey yapmadan (tabii tiroid vs ihmal etmeyin) sadece hayattan zevk almaya çalışın. Sandığımızdan daha büyük mucize o minikler ve olumsuz hiçbir şeyden hoşlanmıyorlar ❤️