Ne hissettiğimi de, hissedeceğimi de bilmiyorum..
kızlar, benim 4 yaşında bir oğlum var. dün tekrar hamile olduğumu öğrendim daha doğrusu test yaptım ve pozitif çıktı. Benim adetim çok düzenliydi hep ilk evlendiğimizde de çocuk istedik ve yüksek dönemde denedik 10 gün sonra yine teste çıkmıştı. Şimdi aradan 4 yıl geçti eşim sürekli istiyordu açıkçası korunmuyorum da ben istemiyordum ve yapmıyorduk denemiyorduk daha doğrusu. Eşim son zamanlarda istediği için 1 aydır dikkatsiz davranmaya başladı bir çok kez uyardım ama direkt hamile kalma ihtimalimi açıkçası düşünmedim daha doğrusu kalsam bile bundan rahatsız olmazdım.. yine 1-2 mayıs gibi ilişki oldu 23 mayısta test pozitif çıktı. Rabbime hamdolsun nasip etti hemen.. Ben sadece binbir türlü düşünceye boğuldum dün öğrendiğimden beri. Benim ilk çocuğum 33+2 de doğdu hiç bir sağlık sorunum yoktu fakat sürekli doğum kanalındaydı. Sürekli yatarak geçirdim ve hamilelikle ilgili hatırladığım en ufak güzel duygu yok 🥹 Ben çok takıntılı bir insanım herşeyi ama herşeyi en ince ayrıntısına kadar hesap edip düşünüyorum. Mesela yeme düzenimi değiştiriyorum eve en ufak bir paketli gıda girmiyor, Türk kahvesi bağımlısıyım tamamen bırakıyorum vs eve et tavuk sokmuyorum dokunmak istemiyorum bir sürü hastalığı hesap ediyorum. Ya doğumdan sonra insanların eve çocuğu görmeye gelme ihtimalini bile istemiyorum kimseyi istemiyorum. evet bütün bunları ben kendi kendime yapıyorum yanlış olduğunu biliyorum ve değiştiremiyorum ilk çocuğuma hamileyken bütün bunları yapmıştım daha doğrusu ve hayatı kendime zindan ettim. Şimdi bütün bunları az ölçüde bırakabilsem de tamamen kurtulamayacağım üstelik çocuğun nasıl doğacağı ne zaman büyüyeceği, gece uykusuzlukları, gaz sorunları hepsi gözümde bir dağ. Ben galiba hazır değildim… Ve çok değişik hissediyorum. Tabi ki bir yandan bebeğimi istiyorum içimden en ufak kötü birşey geçer diye çok korkuyorum Rabbime dua ediyorum kalbim kararmasın diye.. oğlum mesela 5 yaşında olacak neredeyse bu bebeğim doğduğunda onun bu hayatta bir kardeşi daha olsun istiyorum tabi ki.. Ama aklım ve kalbim binbir düşünce içinde boğuluyor ne yapacağım? Zamanla geçecek mi ?