Öncelikle herkese merhabalar. Sizlere baştan sona doğum hikayemden bahsetmek istiyorum belki benimle aynı şeyleri yaşayanlara yardımcı olurum…( hamilelik boyunca toplam 9 kilo aldım bebeğim 3280 gr doğdu)
30 ağustosta 6 haftalık hamile olduğumu öğrendim… Sürecin en başından en sonuna kadar arkadaşım doktorumdu ve Ordu eğitim araştırma hastanesinde kontrollere devam ettik.. (O olmasaydı bütün işlemlerimi özelde yaptırmayı düşünüyordum )
Süreç boyunca ikili tarama, şeker yüklemesi, tetanoz 1. ve 2. Doz, detaylı ultrason (özel klinikte) yaptırdım. Şeker yüklemesinden sonra malaesef gebelik şekerimin olduğunu öğrendim. Bundan sonraki süreç beni biraz zorladı açıkcası.. çünkü hamileliğim boyunca sadece canım tatlı ve fast food çekti (hepsini hayatımdan bir anda çıkarmak zorunda kaldım ) Şekeri düşürmek için diyet yapmaya başladım ve her gün 3 defa olmak üzere 2 ay boyunca şeker ölçümlerimi yaptım.. 34 35. Haftaya gelince şekerim düzene girdi. 32. Haftadan itibaren nst ye bağlanmaya başladım ve tabi bu haftadan sonra da kontroller sıklaştı. Benim 38. Haftaya kadar sancım çıkmadı nst de . Hatta doğuma kadar çıkmadı diyebilirim.
- Hafta sonunda çatı muayenem yapıldı ve benimde en başından beri isteğim doğrultusunda normal doğuma karar verildi. (32. Haftadan itibaren kızım zaten doğum pozisyonundaydı)
38 + 6 da hastaneye gittiğimde açıklığımın 2 cm olduğu rahim ağzımın çok yumuşadığı söylendi ve 17 nisan saat 11 de doğumhaneye alındım. Suni sancı verildi ve nst ye bağlandım.
Yaklaşık 2 saat sonunda sancılarım oturdu ve suni sancı kesildi.
Ebeler her sancıda hissedip hissetmediğimi soruyordu ( benim acı eşiğimin biraz fazla yüksek olduğunu anladık. Normalde prenses doğum epidural istedim ama süreci uzattığı için ve benim acı eşiğim yüksek olduğu için doktorum direk normal doğum yapabileceğimi söyledi ) saat 5 civarı sancıları hissetmeye başladım hala açıklığım 2 cmdi ve gaza geldim bumuymuş ya dedim ama saat 6 6 buçuk civarı gerçek doğum sancıları geldi.. biraz fazla zor kabul gerçekten can yakıcı ama bir şekilde katlanıyorsun 🤣 saat 6 gibi da açıklığım 4 cm e çıktı ve bundan sonrası çok çabuk gerçekleşti. Sancılarım çok artınca ( bi ara alın beni sezaryene diye bağırmışlığım var) saat 6 buçukta eşim dışarı alındı son çatı muayenem yapıldı 6 cm e ardından 8 cm e ulaştığım söylendi ve doğum başladı. Suyum gelmediği için ve bebeğim sancılarla çok baskı yaptığı için kendileri başlattılar doğumu. Evet zor bir süreç canınız çok acıyor ama doğru nefes ve ıkınmalarla ve doğum ekibiyle (ki gerçekten Allah razı olsun ebelerimden doktorlarıma kadar her pes ettiğimde çok güzel desteklediler. Anne abla kardeş edasıyla saçımı bile okşamışlıkları öpmüşlükleri var. Onların sayesinde çok rahat atlattım) yapılamayacak birşey değil.
Saat 19.22 de kızımı kucağıma aldım.
Kesisiz normal doğumla gerçekleşti doğumum. Sadece ufak bir yırtık ve 2 dikişle atlattım 🥰 ve kızımı kucağıma verdikleri an emin olun o bütün acı bütün eziyet bir anda bitti. Kızımı oksijen desteği ve nefesinin düzenlenmesi için doğumdan hemen sonra yaklaşık 1 saat yoğun bakıma aldılar. Bu sırada ben de doğumhanedeydim kanama için ve ağrılar için serumlarım takıldı son kontrollerim yapıldı. Ufak 2 dikişim atıldı ve bitti. Doğumhaneden tekerlekli sandalyeyle çıktım
(Yürümemde bir sıkıntı yoktu tansiyon düşüklüğü nedeniyle yürütmediler). Odama geldim kızımda geldi. Hayatımda en acı çektiğim ama en mutlu huzurlu olduğum günü yaşadım.
Ve iyiki normal doğum yaptım çünkü uyudum uyandım ve direk ayaklandım. Tabiki ağrılarım oldu ama normal adet sancısından ya da normal bir kesik sızlamasından farksızdı benim için.
Zor mu zor ama bu hayatta ne zor değil ki. Umarım normal doğum yapacaklar için ya da düşünenler için faydalı olabilmiştir benim hikayem 🥰