İki coccuguma desteksiz bakmam,aynı zamanda geçen hafta annemin yeni taşındığı yazlık gibi kullanacağı evi temizleyip yerleştirmek,(kardeşim ve annemle),kardeşimin evini de güzelce oturulabilir hale getirmem,(annem biraz istifci sanırım rahatsızlık olarak herşeyi evde topluyor,her gittiğimde yarım araba çöp atıyorum)
Sonrasında da artık kendi evime gelip,yüzme kursuna devam edebilmek,ve sosyal görüşmelerimie devam edebilmem…bunları basari olarak görüyorum,beni belki zorluyor ama şimdiden evin en buyuguymus gibi sorumluluklar bende.bunlari.layikiyla.yapabilmem de gurur verici