Mehtap91 39.haftamda sezeryan denilince 1 gün öncesinde bende bi korku olduki anlatamam hatta hastanede ben doğurmıcam vazgeçtim diye ağladığımı bilirim😂 sabah 9 da sezeryana alınırken o ameliyat yerine giderken öyle bi cesaret geldi ki sanki bir gün öncesinde hıçkıra hıçkıra ağlayan ben değilmişim gibi ameliyata gülerek gittim 9 bucuktu bebeğim doğmuştu o kadar muhteşem bir duygu ki o bebeğin çıktığı an ağlama sesi herşeye bedel.
Odaya alındım 5-6 saat sonra uyuşukluk geçince ağrıların oluyor hemen ağrı kesici yapıyorlar geçiyor ağrı falan kalmıyo. Sonra yürümen gerekiyor ayağa yardımsız kalkman çok zor ilk yürümek zor oluyor da kendini zorla çünkü yürüdükçe vücudunun toparlanması cabuk oluyor. Katı şeyler yedirmiyorlar yayla corbası dısında corba da içmene izin vermiyorlar yani bana vermediler zaten aşırı iştahsız oluyorsun. Sürekli sade nescafe içtim baş ağrım olmasın diye. Kahveyi stokla çok iyi oluyor . Ertesi günü eve gönderiyorlar(eğer gazını çıkardıysan) ben sadece uyuduğumda yataktan kalkarken zorlandım ayaktayken pek bir şey yoktu. 3 gün sonra iyice toparlanmıs oluyorsun ben 6. Günü 6saatlik yola çıktım başka şehirde doğum yaptığım için kendi evime döndüm