tugce4545
annelik muazzam bir
His ancak bazı durumları annelik iç güdüsüyle çok fazla kendimize baskı yaptığımızı düşünüyorum. Daha fazla zorlaştırdığımızı düşünüyorum. Benimde 2. Gebeliğim yine sezaryen olacağım kızım 3 yaşında bende ilk bi endişelendim kapıda nasıl bırakacağım aklım kızımda kalacak doğuma nasıl odaklanacağım, bensiz nasıl uyuyacak diye ama kendi içimde büyüttüğüm bu 2 günlük durumu zorlaştırmak yerine düz mantık düşünerek hafifletmeye çalıştım ve inan kafam rahatladı. Doğum günü öncesi annem yeğenim bende kalacak 8 yaşında. Ablamın evden online ders gördüğü bir kızı daha var duruma göre oda belki kalır, ama yeğenim annem net kalacak. Sabah ben eşim ablam doğuma gideceğiz kızımı akşama doğru ayaklandığımda hastaneye getirilmesini istedim çünkü doğuma giderken aklım kızımda kalacak, kızıma mı odaklanayım doğumuma mı stresi bedenime ruhuma çok çok fazla. O yüzden kızımı doğuma götürmeyeceğim en azından sedyede beni görüp annem nereye gidiyor anneme ne yapacaklar bebek geldi o yüzden annem böyle oldu gibi düşüncelere girmesini istemiyorum ayrıca o an eşim beni mi düşünecek kriz yaşatacak çocuğumla mi ilgilenecek. Herkesin kafasının rahat olacağı bir doğum yapma planındayım. Bazı şeyleri duyguları çokta duygusala bağlamamalıyız kendimize eziyet ederiz altı üstü 2 günlük bir durum . Annelik planlamak demek değil uyumlamaktır kendinizi kasmayın