benik ya o kadar çok sebep var ki; bazı aileler cocuklarına sanki eşsiz bir parça gibi davranıyorlar, evet herkesin çocugu kendisi için eşsizdir ama dışarıda her çocuk birdir ve çocuk eşsizmiş gibi davranışlar görmeye alıştığı için herhangi bir konuda reddedilmeyi hazmedemiyorlar. Onun dışında son zamanlarda artan narkomafya, aşiret, mafya, kısacası vahşet diziler arttı ve bu diziler filmler çocukların ilgi odağı oluyor. Savaş oyunları mesela, bu gün 10 çocuğa sorsanız 9′u pugb gibi s*lahlı oyunlar oynuyorlar, keşke sadece oynamakla sınırlı kalsalar.. çevrim içi oyun olduğu için ipsiz sapsız büyük küçük demeden küfürbaz tehditkar insanlarla denk geiyorlar ve görerek duyarak bu tür şeyleri ogreniyorlar. Bir diğer konu eğitimin değişmesi, evet hiçbir anne baba bir başkasının çocuguna bağırmasını azarlamasını istemez, eminim buradaki annelerin çoğu ortaokulu zamanına kadar öğretmenlerle konusmays cesaret edemezdi, şahsen ben öyleydim ve biz zamanında o azarı işitmeseydik belkide bizde o durumda olacaktık. Şiddeti asla savunmuyorum ama Küçük bir çocuğun haddini aşmaya başladığı anda sınırlar koyulmaya başlamalı. Ergenlik çağında bir erkek kardeşim var ve bir abla olarak her şeyine karışıyorum, eski devir olsaydı eğer annem ve babama güvenebilirdim ama maalesef anne babalar çocuklarına kıyamıyorlar, farkında değillerki asıl bu şekilde kıymış oluyorlar. Bu gün herkesin çocuğu aynı şeyi yapmış olabilirdi ya da yarın birimizin çocuğu aynı şeyi yapabilir. Demem o ki sadece anne babanın gücünün yeteceği bir durum değil bu, devletin ve öğretmenlerinde katı kurallar koymaları gerekiyor diye düşünüyorum.