HakanKemal benim hamilelikte de çok konuştular başta bebeğin kilosu az biz öyle miydik yerdik çocuğumuz kilo alırdı biz değil benim aşırı moralim bozuldu kaç gece ağlayarak uyudum ben sonra kendimi bir verdim yemeğe ama öyle böyle değil zaten hayatım boyunca 55 kilo üstünü gören biri değildim düşün 75 e kadar çıktım sonra çok şükür bebek kilo aldı hatta öndeydi 3500 doğurdum ona bile az diyorlardı sanki kendileri 5 6 kilo doğurmuş gibiler hamilelikten bu yana laf laf laf artık cevap vermekten yoruldum biliyor musun bıraktım kendi hallerine annem sonra dedi kızım dedi şuan sen çok hassassın bunlar bunu kullanıyor yapma etme stres yapıp çocuğu da strese sokma dedi ondan sonra her laflarını düşününce cidden öyle yapıyorlar Rabbime havale ediyorum ben çok zor bir hamilelik doğum geçirdim kimse yoktu tek başımaydım düşüğüm oldu ilk gebeliğim onda bile tektim Rabbim görüyor biliyor ben bişey demiyorum doğum yaptım ilk bebek Allah’ın bir kulu yardım etmedi annem kısa süre kaldı gitti geçen kızın boğazına kusmuğu kaçtı nefes alamadı ben ne yapacağımı nerden bileyim zaten panik atak var elim ayağım dolaştı üst komşum olmasa kız ölmüştü ya nefes almıyordu onlar ambulans falan derken kızı kendine getirdiler insan olsalar zaten konuşacaklarına ya bu kız ilk defa bir bebek dünyaya getirmiş günde bi kaç saat gidelim yanlız kalmasın boş versene ya kimse gelin kızımızdır demesin benim annem 24 saatlik yoldan karda kışta geldi hastanede yanımda durdu o kadar hayvanı çocukları evde bıraktı ordan yemek yapıp dondurup kaplara koydu getirdi ben hastanede sancı çekerken hiç uyumadı ben ağladım o ağladı her adımda uzakta olmasına rağmen yanımda durdu ben bırak kızımızın yerine lafını artık merhamet vicdan var mı diye sorguluyorum sezaryen çok zor ben annem gittikten sonra o kadar çaresiz kaldım ki herşeyi Allah’a havale ettim dilleri kadar keşke vicdanları olsa