1nisa1 eğer ki normal doğuma uygun yapınız varsa, bebeğiniz de buna müsaitse lütfen normal doğum yapın. Evet doğum öncesi çok sancısı oluyormuş. Ama sonrasında sizin ilginizi bekleyen bir bebek var ve toparlanması fiziken daha kolay. Ben sezeryan oldum kendi isteğimle değildi ancak sonrasında anestezi etkisi bitince o dikiş ağrısı, gaz sancısı öyle bir vurdu ki gözüm ne bebeği gördü ne de bir şey. 1 hafta boyunca ağrıdan uyuyamadım. Yanımda bir bebek emmeyi bekliyor, ama bir türlü emme pozisyonuna giremediğim için doğru düzgün doyuramamıştım. Emzirmekten nefret etmiştim artık. Bir de vicdan yükü yüklenmişti. Öksürmek, hapşırmak, gülmek, ağlamak kabus gibiydi. Hastane çıkışı o arabayla bir yere giderken bozuk yollardan geçince giren ağrı çabası. Tabiki herkesin bünyesi farklı. Benim için kötü bir tecrübe oldu. Şimdi ikinciye hamileyim, ilki sezeryan olduğu için mecburi tekrar aynı süreç beni bekliyor korkusu var içimde. Normal doğum yapma şansım %1 falan o da ölüm riskini göze alırsam falan yani doktor açık açık bunu dedi. O yüzden bırakın doktorunuzu dinleyin. Yurt dışında bu kararı anneye sormuyorlar bile, bi bizim ülkemizde var isteğe bağlı doğum şekli diye bir şey. Doktorun da işine gelir tabi hem planlı hem kesi başına ekstra para alıyor. Ama işini bilen doktor doğru yönlendirir.