Minik oğluşumla yarın 37. Haftaya giriyoruz.
Hem çok heyecanlı hemde tecrübesizliğin verdiği stres var içimde. İlk gebeliğim bu aralar biraz duygusal iniş çıkışlar yaşıyorum. Belki bi kaç hafta belkide bı kaç gün sonra hem aynı bedenden ayrılacak olmak aklıma gelince üzülüyorum artık kıpırtılarını hissedemeyeceğim için hemde ‘olsun artık o minik ayaklar eller kucağımda olacak’ diye avutuyorum kendimi birazda doğum korkusu var sanki doğumdan sonra bebeğimle ilgilenemeyecekmisim gibi kötü hissediyorum şimdiden stres yapıyorum. Bazende hamile olduğumu unutuyorum sanki hiç doğurmayacakmışım gibi. Annelik doğurmadan başlıyormuş gerçekten biraz düşününce dalıyorum hemen garip duygulara giriyorum. Mesela sadece birini anlatsam gülersiniz heralde, dün instada asker uğurlaması gördüm daha doğmamış oğlumu düşünüp ağladım ben nasıl askere gönderirim ki diye🤦🏻♀️🥲tabi rabbim o günleri görmeyide nasip etsin inşallah. Eşime tripleniyorum arada senin niye canın yanmıyor sen neden ağrı çekmeden baba oluyorsun varmı öyle kolay baba olmak diye fln 😂 herneyse güzel kızçeler dilerim rabbim herkese kolay doğumlar nasip eder vede sağlıklı kavuşmalar… Sende sağlıkla gel minik oğluşum 🥹💙🤲🏻