senaninannesi_ size şöyle diyim aynısını ben de hissediyordum düşünüyordum . Ve evvelsi gün aniden hoca sezeryan dedi beklediğim bir şey değildi daha zamanım da var sanıyordum ağlamaya başladım öyle kötü hisler girdi ki içime o güne kadar artık gel oğlum gel deyip duruyordum birden doğacağı fikri beş kötü yaptı sanki istemedim gibi oldu alışamadım bir türlü ve bir gün boyunca ağladım nasıl olacak yapamam doğuramam doğumdan korktum işte bebeğimden korktum felan . Sonra herşey bir bir oldu doğuma alındım çıktım bebeğime bakamadım seseryandım bir müddet kalkamadım sonra herkes gitmeye başladı ve bebeğimin eşimle bana kaldı ve bu gün daha ilk günüm elim kolum titreye titreye altını değiştirdim doyup doymadığını bilmiyorum emzirmeye çalıştım ağladı elim ağaıma dolaştı şuan korkurdan uyuyamıyorum eli ile yüzünü kapatıp nefes alamaz diye o çocugudban korkan ben şuan ona bir şey olur dşye aklım çıkıyor nasıl bir sevgi yükleniyor cesaret geliyor anlatamam korkma anne olunca farklı oluyormuş