Biraz uzun olacak belki ama her detaydan bahsetmek istiyorum. Benim hamilelik sürecim oldukça stresliydi. 20. Haftamda değişik olduğunu düşündüğüm bir akıntıdan dolayı kontrole gitmek istedim. Kontrolde rahim ağzının kısaldığını 6mm olduğunu hatta bebeğin kesesinin dışarı çıktığını öğrendik. Dikiş atılması ve başarılı olması %3 ihtimal falan denildi hatta. Neyse ki işlem başarılı oldu ve evde sadece tuvalet ve yemeğe kalkarak, yatarak haftaları sayarak geçirdim sonrasını. Dikiş atılmasına rağmen rahim ağzı uzunluğu sürekli 1 cm civarında ölçülüyordu. bu süreçte buradaki mucize denilen hikayeleri okuyarak zamanımı geçirdim. Önce 25. Haftayı görmeyi hedefledik sonra 28-30-32-35 derken 37. Haftada bebeğin hareketleri azalınca doktor hemen ertesi sabah doğuma aldı. Panik atağım olduğu için yıllardır dişçi koltuğundan kaçıyorum. Kontrolüm dışında bişeyler olduğunu düşündüğüm an soğuk terler döküp bayılacak gibi oluyorum. Zaten kan da tutuyor beni. Her kan verdiğimde ya bayılıyorum ya da kıyısından dönüyorum. Doktora bunlardan bahsedince genel anestezi de yapabileceğini kararı bana bıraktığını söylemişti ama ameliyattan bir gün önce konuşmamızda spinal yapalım hem bebeğini de gör diyince kabul ettim. Kötü olursam genel anesteziye çevirebileceğini düşünüp cesaretlendim. Spinalin iğnesinden falan korkmuyordum zaten asıl sorun beni kesip içimden bir küçük insan çıkaracak olmaları düşüncesiydi. Ameliyathanede ekibi çoooook iyiydi sanırım en büyük şansım bu oldu. Anestezi verildikten sonra batikonla silicez şimdi hissedebilirsin dendi. Onu hafif hissettikten sonra başka bir şey hissetmedim. Ama hemen sonrasında genelde bahsedilen o mide bulantısı oldu maalesef. Onun için de bir ilaç verdiler. Sonrasında maalesef o bastırma çekiştirmeler başladı… en ama en zor kısım burasıydı. O an başımdaki anestezi uzmanına ben pişman oldum beni uyutun demeye başladım 😅 sağolsun zaten ameliyat sırasında da hep benimle konuştu elimi tuttu. azıcık sabret bebeğin geliyor dedi biraz beni konuşturdu ve sonrasında o mükemmel ses duyuldu 🥲 bebeğimi yanıma getirdikten sonra da sakinleştirici verdiler. Serklaj dikişinin alınması vs hep flu bende 😅 Pamuk gibi çıktım ameliyathaneden 😂 maalesef sonrasında kum torbası konuldu. Ve o müthiş karna bastırmalar yapıldı. Uyuşukluk geçtikten sonra da yürüyüş için hemşire geldi ilk denememde kalkamadım ayağa maalesef. Ama ikinci denemede oldu. Ve evet kızlar ne kadar aktif olur ne kadar çok yürürseniz o kadar çabuk iyileşiyorsunuz. Korkan herkese umut olur bu yazı umarım ❤️