Merhaba sevgili anneler,
Ben Ocak 2026’da doğum yaptım. Endişelerinizi, korkularınızı ve merak ettiklerinizi çok iyi anlıyorum☺️ kendi sürecimden kısaca bahsetmek isterim.
Benim amniyon sıvım başından beri sınırdaydı. Bu yüzden sezaryen olmasını bekliyorduk zaten. 38+2’de rutin kontrole gittiğimizde suyun neredeyse hiç kalmadığını öğrendik. 38+4’e gün aldık. Sabah yatışım yapıldı ve ameliyat için beni hemşireler hazırladı.
Öncelikle ameliyat odası buz gibi 🥶🫣 Ameliyat masasına geçmemi istediler. Geçtim ve belimden iğne yapıldı. Ben iğneyi hiç hissetmedim. Hızlıca masaya yattım ama uyuşmamıştım. Uyuşmamı beklediler, sürekli ayaklarımı hareket ettirdim. Bu sefer ikinci defa iğne yapmak için tekrar kalkmamı istediler. Tekrar iğne yaptılar yine hissetmedim ve bu sefer belden aşağım uyuştu.
Hızlıca üstümü örttüler ve 5 dakika sonra bebeğimi gösterdiler ☺️ o kadar hızlı oldu ki her şey. Bebeğimi sağ tarafta giydirirlerken bir yandan kesiğimi diktiler. Dikim işlemi bittikten sonra beni yatağa aldılar ve bebeğimi kucağıma verdiler. Birlikte odaya çıktık.
Her şey hızlı ve hayal gibiydi. Darısı tüm bebek bekleyen annelerin başına. Hepiniz sağlıkla bebeğinize kavuşun inşallah 💖🙏