Kızlar ben doğumu yapalı iki yıl oldu 4 Nisan 2024’te doğum yaptım şu an ikinciyi düşünüyoruz inşallah ve sezaryenden korkanlar için ya da çevre baskısından dolayı panik olanlar için kendi yaşadığım anılarımdan bahsetmek istedim korkmayın içinizi ferah tutun öncelikle iyi düşünün olumlama yapın ben başından beri kendimi sezaryene hazırladım normal doğum istemedim ilk yürümem hemşireler ne oldu dayanabileceği acıları da yavaş yavaş hallettik ikinci yürümem ise birkaç saat sonra kendim kalktım kendim yürüdüm oruçlu zamanıydı annem ve eşim yanımdaydı onlar ise oruç açmak için aşağıya restorana indiler ben Bebek’te yalnız kaldım ben istedim hatta gidin diye ve yavaş yavaş kendim dua ederek kalktım başım da dönmedi tabii ki ağrı acı oluyor ama dediğim gibi dayanılacak güçte anne oluyoruz artık kızımı kucağıma aldım öptüm kokladım gelen çiçekleri Story çekip bile attım tam o sırada eşimle annem geldiğinde çok şaşırmıştı iyi düşmedin tansiyonun falan düşmedi diye ilk üç gün annem kaldı yanımda sonra kendim baktım dediğim gibi baştan beri iyiyi düşündüm kolayca atlatacağım diye öyle de oldu bu bence çok önemli ben öyle düşünüyorum çünkü benim yaşadığımın tam tersine arkadaşım yaşadı o kötü düşünen negatif doluydu düşündüğü gibi oldu her şey ama ben hep iyi düşündüm olumlama yaptım ben şahsen faydasını gördüm 5.06 gün sonra çok rahat hareket etmeye başladım onun için bebeğinize odaklanın onun sağlığına ve en çok kendinize odaklanın sağlıklı olduğunuz için şükredin ben başarırım ben yapacağım ben anneyim diyerek kimseye minnet etmeyeceğim diye düşündüm mesela ben çok şükür öyle de oldu belden uyuşturmalı oldum onda da gerçekten korkulacak hiçbir şey yokmuş hatta damar yolu açılırken kolundan daha çok acıdı diyebilirim o derece düşünün artık belden iğne vurulurken Ayet-el Kürsi okumuştum tavsiye ederim insanı gerçekten rahatlatıyor