Evet, doğum hikayesi yazma sırası bana da geldi 🥰
Sabah heyecanla kalktık, hazırlandık ve yola çıktık. Bir an yol hiç bitmeyecek gibi geldi. Hastaneye vardık, eşim giriş işlemlerini yaptırdı ve odamıza çıktık. Odaya girer girmez ameliyat önlüğü, varis çorabı gibi gerekli her şeyi getirdiler. Aslında ameliyata daha 2 saat vardı ama hemen NST’ye bağladılar, bilgiler alındı derken vakit hızla geçti.
Hemşireler gerçekten çok tatlıydı. Sonra bir hemşire beni ameliyathaneye kadar götürdü, orada anestezi asistanı teslim aldı ve kısa bir süre bekleme alanında bekledik. 3-4 dakika sonra içeri aldılar. Beni yatırdılar, koluma tansiyon aleti taktılar.
Doktorum geldi, çok heyecanlıydım. Anestezi için beni uygun pozisyona getirdiler. Doktorum “Spinal yapıyoruz değil mi?” dedi. “Evet ama çok korkuyorum” dedim. O da beni sakinleştirerek “Korkma, burada her şey kontrol altında, biz halledeceğiz” dedi.
Sonra anestezi uzmanı geldi. Sağ kasığımda bir ağrı hissettim, doktorum “Masajla geçer” dedi. Ardından “Hadi başlayalım” dediler. Çenemi göğsüme yaklaştırmamı ve kendimi kasmamamı söylediler. Biri önden destek oldu, ben de elimden geldiğince rahat olmaya çalıştım. Sırtıma soğuk bir şey değeceğini söylediler, birkaç kez tekrarladılar ve ardından “Hanımefendi, bitti bile” dediler. İnanır mısınız, iğneyi hiç hissetmedim. Hatta kolumdaki damar yolu ondan daha çok acımıştı.
Bir süre sonra ayaklarım uyuştu ve ameliyat başladı. Anestezi uzmanı sürekli benimle konuştu, beni rahatlattı. Kalbimin çok hızlı attığını söyledim, “Takip ediyorum, her şey normal” dedi.
İlk 5 dakika içinde bebeğimin sesini duydum 🥹 O an anlatılmaz… Sonra “Şimdi kontroller yapılıyor” dediler. Ben “Çok acıyor” dedim ama anestezi uzmanı bunun mümkün olmadığını, her şeyin yolunda olduğunu söyledi.
Bebeğimi getirdiklerinde yanağımdan öptüm. Emzirirken bir anda midem bulanmaya başladı, “Çok kötüyüm, bayılacak gibiyim” dedim. Tansiyonum yükselmişti. Sonrasını çok net hatırlamıyorum, ara ara gözümü açıp kapadığımı hatırlıyorum. Gözümü açamadığımı söylediğimde sakinleştirici verdiklerini söylediler.
Ameliyat bittikten sonra beni bekleme alanına aldılar. Çok şiddetli titreme yaşadım, anlatamam. Yaklaşık 1 saat sonra geçti, çok şükür. Bu süreçte kızım hep yanımdaydı. Tüm işlemleri yanımda yapıldı. Üzerinde sadece bez, çorap ve şapka vardı; kıyafetlerini ablam giydirdi. Sonra emzirdim.
Doktorum geldi, her şeyin yolunda olduğunu söyledi. Bebeğimin sağlıklı olduğunu, ameliyat sırasında bir miktar kanama olduğunu ama ilaçla kontrol altına alındığını anlattı. Çok şükür iyi olduğumu söyledi. Hastanedeki herkes çok ilgiliydi.
Şimdi kızım 6 günlük ve biz evdeyiz 🥰
Kızlar birde ben ameliyatın bir kısmını izlemiş olabilirim korkuyorsunuz sakın yapmayın 🥴