yourpariah o an dünyanın en zor şeyiydi. Yani sancı gelince. Ama sancı geçince 5-10 sanıye dınlenme süresi ınsanı kendıne getırıyor . Dünyanın en zor olayı olsaydı Kımse başka çocuk yapmazdı daha. Bende şuan 2. Yi istıyorum nasip olursa yıne normal ısterım. Sonrası rahatlık. Sezeryan bır amelıyat. Zorunda kalmadıkça tercıh edılmemeli. Bende de inlemeler zorlanmalar oldu. Gece vaktı korıdorda tek doğum yapan bendim. Hemşireler başka insanların korıdoru hastaneyı ınlettıgını bıle söyledi. Güzel karşılamışım demek kı sancıyı istemsiz olarak. Zaten ınsanın bagırmaya gücü kalmıyor , kalan gücü de bagırmaya harcamamalı. Bunu o an kontrol altına alabılırseniz dualarla destek sağlarsanız gecıyor. Hatta nefes egzersizleri ıle doğumu tamamen acısız hale getıren ınsanlar varmış. Sancı kelımesınden nefret ederler. Sancı demek acı verıcı bır şey demek. Bunun yerıne ‘kasılma’ dıyorlar. Her kasılmada bebeğinın sana daha yakınlaştığını dusunerek olumlama yaparak acı hıssetmedıgını söyleyenler var. Ben yarı başardım yarı başaramadım bence bunu. Genel anlamda travmatik olabılecek bır doğum yaşamadım. İnsan beyni belli bir eşikteki acıyı kayıt altına almazmış. Allah korusun yanarak olen ınsanlar da olduğu gıbı. Zaten dünyanın en acı verıcı olayı yanarak vefat etme, dıgerı doğum derler ne kadar doğru Bılmıyorum ama gerçekten o acı o an zordu, şimdi kolay gelıyor, acıyı tanımlayamıyoruz kayıt altına almadık çünkü