Merhaba hanımlar. Cok isteyerek planli bir şekilde gebe kaldim. Olmadigi zamanlar ağladığımı biliyorum hatta. Şuan 5 haftalik henüz kalbini bile duymadım. Gebe kaldığımdan beri içimi bir korku sardi. Yani mutluluk cok kisa surdu yerini kaygılarım aldi. Anne olabilecek miyim, hayatim cok fazla mi değişecek, gece uyanabilecek miyim uykuyu cok severim cunku. Eşimle 2 kişilik guzel bireysel bir hayatımız var ona zaman ayırabilecek miyim. Hamile kalmadan önce k kadar günlük gülistanlık düşünüyordum ki desteksiz büyüyeceğim bu arada annem sadece ilk 40 gun yanımda kalabilir aşırı korkuyorum. İnstagram kesfette surekli anne olmaktan pişman sabahlara kadar uyumayan kahvalti bile edemeyen lohusa depresyonu yaşayıp bunu anlatan insanlarla dolu yemin ederim psikolojim bozuldu. Şuan bende lohusa gibiyim surekli agliyorum ne yapacağım diye halbuki isteyerek olan bir gebelik suan bazen istemiyorum bazen tövbe estağfurullah kendine gel diyorum kendime. Annelik nasil gerçekten gece hic mi uyumuyoruz bebekli hayat gerçekten eski hayati cok mu aratıyor hayatımız tepetaklak mi oluyor dürüst yorumlara ihtiyacım var cok kotu hissediyorum cunku bebeğimle bag kuramamaktan eski bireysel hayatimi surekli özlemekten korkuyorum. Hayatım boyunca bana bagimli olan bir bebek fikri elimi ayağımı titretiyor.