Sselenay doğrusu ben de pek hissedememiştim. 35. Hafta civarı bir arkadaşıma şu an riskli bir durum var sen mi bebek mi deseler hala kendimi seçerim bağlanmış hissetmiyorum hiç dediğimi hatırlıyorum. Hiç öyle ya içimde kalsın tek vücut filam gibi romantizme edemiyordum son haftaları da sürekli doğ artık lütfen modundaydım.
Amaaaaa sonra doğum yaptım. Sezaryenle doğurdum ve orada azıcık gösterip götürdüler. Sonra beni post op a aldılar ısınmam için. Titrememi durduramıyordum ama hemşirelere yalvarmaya başlamıştım lütfen beni odama alın ben ısındım bebeğimi merak ediyorum diye. Sonra o gece onu izlemekten uyuyamamıştım. Belki lohusa psikolojisi ile yine bir süre bağlanamayadabilirsiniz. Sorun etmeyin. İnanın bundan korkacak kadar bile iyi bir anne olan birinin bebeğine bağlanmayacağına asla inanmam.
Bir söz okumuştum: eğer kötü bir anne olduğunuzdan korkuyorsanız inanın ki iyi bir annesiniz çünkü kötü anneler bu konuyu düşünmez bile gibisinden. Şimdiden bu korkuyu yaşıyorsanız kötü bir anne olma ihtimaliniz yok. Bağlanacağınıza eminim. Şimdi kızım 20 aylık. Annecim diyip bir öpüyor. Kalbime birisi sanki o am kaynar su döküyor ve kanım bütün vücudumda sıcak akıyor öyle bir his. Allah eksikliklerini yaşatmasın.