ogretmenannecik Bence o hisler hepsi geçici. Ya çocuğum olunca sevemezsem korkusu taşıyan biriydim hep. Oğlum doğdu, inanamadığım kadar sevgi dolu oldum. Sonra kızıma hamile kaldım, yalan yok, hazır hissetmediğim için istemedim gibiydi başta, 6.ay dolaylarında anomali sebepli sonlandırmak zorunda kaldık. Size anlatamam, hiç görmemiş olmama ve baştan istemiyordum dememe rağmen içim öyle yandı ki. 10 ay oldu, çok özlüyorum. Hala onun için göz yaşı döküyorum. Şimdi tekrar hamileyim, yeniden bir kızım olacak inşallah. Demem o ki, insan doğurana kadar ne hissederse hissetsin, bizler birer anneyiz, hiç dokunamamış olsak da çok severiz yavrularımızı 🥹🥹 bebeğinizi sağlıcakla kucaklamanızı dilerim, hormonlar sebepli böyle hissediyor olabilirsiniz, kendinize yüklenmeyin. Aslında bu işin bir doğrusu yok, her gebelikte çok farklı şeyler yaşıyoruz. Doğumdan sonra her şey bambaşka olacaktır 🙏🏻