Kızlar anneliğimin 11.ayı
Annelik çok güzel bir duygu,çekirdekten sıfır bir insan yetiştirmek hepsi çok güzel.dakat inanılmaz zor.doğumumun en başındann beri yalnızım.yalnız bakıyorum hiç destekçim olmadıııı asla ama asla,annem ablam görümcem kv vs vs.yorgunluğum giderek her ay daha çok katlandı.annem 1 saatlik bilemediniz 1 bucuk saatlik mesefede oturuyor benimle . Ama hiç desteğini göremedim,aksine bana köstek oluyor eşim zaten gece 2 lerde geliyor eve ek iş yapıyor uzun zamandır.yemek yapmak herşey artık bana görevmiş gibi hissetiriyor robot gibiyim adeta.sabah kalk çocuga kahvaltı hazırla altını al suyunu içir sonra kalk kendine hazırla bulaşıkları yıka evi topla.çocukla ilgilen uyanır uyanmaz hemen bir görevim var mesela😞😞😞😞 aşırı yoruldum aşırı eşim evde kaldığı zamnlardada temizliğe ona buna yardım etmiyor bende gece geliyorm 1 pazarım var dinleceğim diyip çekiliyor köşesine😞😞😞 kızlar çok yorgunum ben ya offf ağlıyorum şuan bunu yazarkende napcağımı şaşırdım artık uykum var ama uyuyamıyorum kızım tam 8 saatir uyanık dişten dolayı uyumuyor bide diş çıktı başıma gecede sık kalkıyor ben ise 4 saatlık uykuyla ayaktayım zombi gibiyim