Kızlar bu post aşırı dürüst olacak şimdiden söyleyeyim 😂
Ben baştan beri normal doğum yapmak istiyordum. Vücuduma onu uygun görüyordum. Beni belki postlarda da görmüşsünüzdür kilom fazla diye de ekstra sezaryenden korkuyordum. Normal kontrole gittiğim Çarşamba günü tansiyonumun yüskek çıkması sebebiyle hastaneye yatışım verildi ( Cerrahpaşa murat dilmener hastanesi) 37+6 günlük gebeliğimdi. Doktorlar gebelik zehirlenmesinden şüphelendi onlar da sorun çıkmadı aslında ama tansiyonum bi yüksek bi normal çıkıyordu takibe almışlardı. Çok ilgililerdi. Normalde orada prof a ücretli muayene oluyordum ama kendisi normal doğuma söz veremem dediği için normal poliklinikte ki ilk muayenemde yatırılmış bulundum kendi doktorumda aynı hastanedeyi o da yatışımı önerdi. Lakin üniversite hastanelerinde şu var sıkıntılı bi durum olunca siz ücretli muayene hastası olamasanız bile size hocalar bakıyor. Bana da iyi perinatolog falan da baktı. Sorun olmadığını söyledi. En son ki hoca dedi ki haftan iyi 37 den sonra böyle durumlarda en uygunu almak dedi. Çünkü tansiyonum da dengesizdi. Suni sancı kabul edersen başlayalım dediler bende kabul ettim. Hemen muayenem yapıldı. Ve hiç açıklığın yoktu. Bana fitil yerleştirdiler sabah 10-10.30 arası bi saatti. Rahim yumuşaması ve açılma için. Benim sancılarım gün boyu neredeyse yoktu Arada geliyordu ama gidiyordu yani tam olarak işe yaramamıştı. Akşam oldu saat 8 falandı. Bana dediler ki yaklaşık 8 saattir sende fitil yerleşik ama sabahki muayeneyle aynısın. O sırada bebeğin kalp atışları beni korkutmamak için bence demediler ama nst de yüksek görünüyordu. İşte bebeğinin kafasıda büyük belki de o yüzden kanala girmiyor dediler gerçekten de nst yı bağlarken gelen her hemşire bebeğin ne kadar yukarıda diyordu. Neredeyse göğsümün altına bağlıyorlarfı nst yı. İşte sende istersen hocalar senin hakkında kabul ederse sezaryene alalım yoksa suniye devam etsin dediler. Bende onlara bırakmak istediğimi söyledim ve kabul ettim çünkü bebeğim için korkmaya başlamıştım. Nasıl oldu anlamadım nst odasındayken kararı hemen verdik ve hemen beni giydirdip ameliyathaneye aldılar. Dediğim gibi muhtemelen beni korkutmak istemediler tansiyonum da yükseliyordu. Çok ilgililerdi sakinleştirmek için çabaladılar. Spinal anestezi uygulayalım sonra duruma göre narkoz veririz uygunsun dediler bende tamam dedim. Beni ameliyat masasına aldılar oturttular sohbetler ettiler. İşte iğne yapacakalrı sıra korkma acımayacak sadece hareket etmemen gerek dediler ben çok korkuyordum çünkü çok hikaye duymuştum. Ve iğne yapıldı biraz yanma oldu doğru ama bu çok normal asla korkulacak gibi değildi. Sonrasında uzandırdılar. Bu arada sonda takmakta asla asla korkuttukları gibi değildi ne olduğunu anlamadan takmışalrdı ameliyathaneye girmeden. İşte sonra anestezi doktoru beni hep sakinleştirdi. Sağolsun diğer doktorlar görevliler de iyyifi. Amrliyat başladı çekişme hissedeceksin acı olmayacak dediler dedikleri gibi oldu acı hissetmedim. Beş on dk içinde bebeğimi çıakrdılar ve ben tüm her şeyi unuttum sadece onu izledim doktor bebeğimi seviyordu muayene ediyordu o an her şeyi unuttum. Sonra bebeğimi götürdüler benim yağ tabaklarının maşaAllahı olduğu için ortalama 50 dk da benim dikişler sürdü. Çıktım ve tek isteğim bebeğimi tekrar görmekti ameliyathanede temasta yapmışlarfı. Benim gibi hassas her şeye ağlayan insan ameliyathaneden sevinçle çıkmıştı eşim çok şaşırdı çünkü oğlumu görünce acılarımı korkularımı hepsini unutmuştum. Odamıza geldik baya üşüyordum çok normal sonra bebek geldi hiç durmuyordu. Ağlıyordu. Sütüm yoktu hala da akmıyor. Bi an dedim acaba geçecek mi sabah olacak mı sonra sabah oldu oğluma mama başladık ve o doydujça gerisi umrumda olmadı şu an hala sütüm yok mama veriyorum elbet gelecek elbet oğluma verecem. Korkmayın kızlar hayırlısını dileyin normali de Sezaryeni de ne olursa olsun hayırlısı. Tek tavsiyem var zor da olsa canınızda acısa sezwryen sonrası yürüyün yürüdükçe açılacaksınız. Şimdi oğlumla yan yanayız. Rabbim isteyen herkese nasip etsin. 38+1 de geldi canım oğlım