Benim ilk gebeliğimde kaynanam herşeye laf ederdim yesem yedin yemesem yemedin yok gebelik şöyle olur yok böyle olur herşeye ama herşeye karıştı oturup kalkmam dahi herşeye doğumum yaklaştı sancılarım tutu herkes toplandı başıma hafi hastaneye diye ben de hayır hastaneye gitmiycem beni kaynanam doğurtacak 9 ay boyunca bana çok bilmişlik yaptı herşeyden konuştu herşeyi madem bu kadar iyi biliyor ebem olcak dedim doktorların demediği bilmediği şeyleri biliyormuş hastane istemiyorum dedim inat ettim kaynanam ben ne anlarım doğurtmaktan dedi bende herşeyi konuşuyor dun dedim eyer doğurduktan sonra bebeğimle arama girmiyceksen hastaneye giderim başka türlü gitmem dedim inat ettim söz verdi öyle hastaneyi kabul ettim aslında benim amacım sancılarımı evde çekmekti ama tabi bunu onlar bilmiyordu hastaneye gittiğimde hemen doğumum gerçek leşti kaynanama da bebeğimle aramıza girme fırsatı vermedim