Herkese selamlar güzel anneler ve anne adayları. Rabbime şükürler olsun ki bana da doğum hikayemi anlatmak nasip oldu 🥰 Biraz uzun olabilir çünkü doğum sürecim tam 2 gün sürdü😂
40+2 de doktor kontrolüm vardı nst de sancım çıkmıyordu, doktorum yarın suni sancı ile doğumu başlatalım dedi bende hamileliğimin en başından beri normal doğum istediğim için kabul ettim. Sabah erkenden doğumhaneye yatışım yapıldı vajinal muayene yapıldı hiç açıklığım yoktu. Suni sancı verildi sürekli nst takılıydı takip ediliyorduk. Bir kaç sonra doktorum tekrardan muayene etti ve hiç açılmam olmamıştı. Sabah 7den akşam 9a kadar doğumhanedeydim hiç bir şekilde sancı hissetmiyordum ve dolayısıyla açıklığım da oluşmadı. Doktorum ve ebeler ile yapılan görüşme sonucunda bir sonraki gün sezeryana karar verildi. Beni üst kata hastane odasına çıkardılar ve burada da nst takılıyordu bebeğimin kalp atışlarını kontrol etme amacıyla. Uyuyup dinlenmeye çalıştım bi şekilde sabah oldu ve doktorum sabah odaya geldi sezeryan hakkında bilgi verdi saat 1 gibi sezeryana alınacaktım. Odada ailemle birlikte sezeryan saatini beklemeye başladık ama söylenen saatte değil saat 5te ameliyata alındım. Kendimi hep normal doğuma hazırlamıştım sezeryandan korkuyordum açıkçası. Bir gün öncesinden doğumhanede de oldukça yorulmuş ve odada saatlerdir beklerken stres olmuştum. Sezeryana alınırken sedyede bile ağlamaya başladım eşim benimle birlikte ameliyathane kapısına kadar geldi. Beni içeriye aldılar ama gözyaşlarıma engel olamıyordum hem bebeğime kavuşacağım için çok heyecanlıydım hem de korku endişe vardı içimde. Ameliyat masasına geçtim hazırlıklar başladı doktorum geldi biraz sohbet ettik doktorla konuşunca biraz sakinleşmiştim. spinal anestezi yapıldı doktor ameliyata başlıyoruz dedi ve başlandı. Birden midem bulanmaya başladı anestezi doktoru başımdaydı söyledim hemen ona, sonra tansiyon düşüyor dediler onu duydum. Ve ben acı ve karnımı çekiştirdiklerini hissediyordum. Bir yandan acıyor diye bağırıyor bir yandan da anestezi doktorunun sorularını cevaplamaya çalışıyordum. Hemen genel anesteziye karar verildi ve sonrasında hiç bir şey hatırlamıyorum. Gözümü açtığımda hala ameliyathandeydim ve titriyordum bebeğim nerde iyi mi diye sayıklıyordum ve beni dışarıya çıkardılar eşimi gördüm asansöre binip odaya geri getirildim. Hala tamamen kendime gelmiş değildim uyuyup uyanıyordum ve bağırarak ağlıyordum. Eşim ve hemşire başımdaydı beni sakinleştirmeye çalışıyordu bebeğimi getireceğini söyledi hemşire. Eşim bana telefondan bebeğimizin fotoğrafını gösterdi. bi kaç dakika sonra bebeğimi getirmişlerdi hemşire hemen göğsüme yatırdı ve bizi odada yalnız bıraktı . Eşim ben ve bebğim başbaşa kaldık öyle güzel bir andı ki nasip eden Rabbime binlerce kez şükürler olsun🥰 Bugün bebeğim 21 günlük oldu doğum sürecim biraz zor geçse de iyi ki diyorum ve şuan kucağımda onu seyretmeye doyamıyorum ❤️🥰