Deleted33000
Ben sizin gibileri görüp duyunca imreniyorum.
Çocuğum olmıcak diye çok korktum. Anne olmak en büyük hayalim hala. Hamile olduğumu öğrenince çok sevindim. Ama o duyguyu hala hissedemiyorum. Kalp atışında veya farklı şeylerde değilik duygular hissedemiyorum. İlk çocuk düşer, pcoslar hamile olamaz, yumurtalık tembelliği var gibi sözler çok duydum. Sonra bebek öldü, kalbi durdu gibi şeyler duymaya başladım. O yüzden sevinemiyorum. Sadece korku var içinde. Acaba iyi mi, yaşıyo mu, bi hastalığı var da öğrenememiş olabilir miyiz, yanlış yaptığım veya eksik yaptığım- ihmal ettiğim şey var mı diye düşünüyorum. Ve asla tadını çıkaramıyorum.