rubyyyy 37+5 oldum gün döndü diye, 37+3 te yani dün gece ne uyuyabildim ne oturabildim, ayağımdan kalçama ağrı girdi, bıçaklar saplandı gibi oldu, regl agrısı geldi gitti, kasıklarım belim yol yol çekildi sanki.
Hani böyle zor günler/geceler vardır ya bitsin diye gözünün içine bakarsın, aynen öyleydi.
Annem haftalardır gelmek istiyor yanıma, yok anne dur daha erken diyen ben ilk defa içimden dün gece ‘gelseydi de bana şu işi bir anlatsaydı’ dedim. Öyle beterdim.
Bence vucüdumuz kalibre ediyor kendisini artık doğuma. Kaldı 2-3 haftamız max.
Sinyaller yolluyor, alıştırma yapıyor. Dalga dalga yaklaştıyor bizi gerçeğimize🤭😅😂
Sancı tanımadıgımız bir sancı olacak, gittikçe sıklaşacak, su/nişan va önce gelir doğum sonra başlar gibi bir kural olmadıgını ogrendim, kendini şartlama, arkasında bir şey arama, gerilme ne olur, elle gelen düğün bayram, sonunda doğacak bu bebeler 🙈🐣
Az kaldı ama stresle gitmeyelim boşuna, benim de ilk gebeliğim, ben de meraklanıyorum, hafiften korkuyorum ama pause tuşu yok yani, play e bastık başlattık bundan 37 hafta önce🙃🙂
Güzel güzel nefes al ver, baş edeceğine inan, çok zorlanmadığın sürece kendini hemen panikletme, sağlıkla kavuşacağın güne daha zaman var gibi duruyor, zehir etme kendine yok yere..
Ilık suyla güzelce ellerini, dirseklerine kadar yıka, su iyi gelir. Varsa bir mum yak, biraz kalbini yavaşlasın.. 😇