Herkese merhaba,
Hamile kaldığım günden beri nasıl doğum yapacağım ile ilgili yoğun kaygılar taşıyordum. Burada birçok pozitif hikaye okudum ve bana çok iyi geldi. Ben de kendi tecrübelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Pazartesi günü sezaryen doğum ile kızımı kucağıma aldım. Doğum şekli kendi tercihimdi, zaten kaygı ve panik atak süreçlerimden dolayı başından beri normal doğum hiç düşünmedim. Gebelik şekerim olduğu için doktorum da 39. Haftada doğumun gerçekleşmesini uygun gördü. Doğum tarihinden 2 hafta önce anestezi için istenen tetkikleri yaptırdım, son nst ye girdiğimde sancım çıktı ama ben herhangi bir ağrı hissetmiyordum. Doğum gününe kadar da sancı veya kasılma şeklinde bir ağrı yaşamadım. Benim kaygım daha çok doğum esnasında bayılmak, kendimi kontrol edememek şeklindeydi. Doğumun 1 gün öncesine kadar da çok kaygılıydım fakat doğuma gideceğimiz sabah gerçekten sakin hissediyordum. Ameliyat saatinden 2 saat önce hastaneye gittik, 6 saat açlık istemişlerdi öncesinde. Hastaneye gittiğimizde damar yolu açılarak serum verilmeye başlandı ve ameliyat saatine 15 dk kala gelip beni ameliyathaneye indirdiler. Ameliyathaneye indiğimde önce spinal anestezi yapıldı, birkaç dakika süren, acı hissetmediğiniz bir işlem. Anestezi doktoru bana bir detay anlatmadı açıkcası, ben de o süreçten korkmadığım için sormadım, sadece işlem beklediğimden uzun sürdü dediğim gibi birkaç dakika şeklinde düşünebilirsiniz. Sonrasında kendi doktorum geldi, operasyon hakkında kısa bilgi verdi, onu görmek kendimi güvende hissettirdi diyebilirim. Anestezi etki ettikten sonra sonda takıldı. Önüme örtü örtüldü, yaklaşık 3-4 dakika içinde kızımın sesini duydum. Buraya kadarki kısım gerçekten çok kısa sürdü, hafif bir mide bulantım oldu ama ben bulantım oldu derken başımdaki anestezist ilaç verdim bile dedi. Kızım çıktıktan sonraki süreç sanırım 20-25 dakika sürdü. Burada beni en çok zorlayan kısım nefes darlığı oldu, kaygıya bağlı değil tamamen fizyolojik bir nefes darlığı yaşadım ameliyat bitene kadar. Normal olduğunu, spinalin yan etkisi olduğunu ilettiler. Ameliyat masasından kalkıp biraz dik pozisyona gelene kadar geçmedi diyebilirim. Odadan alınıp tekrar odaya gelene kadar geçen toplam süre 45 dakika, odadan alınıp kızımın doğduğu saate kadar geçen süre ise 18 dakika. Ameliyattan çıktıktan 2 saat sonra su, kahve, çorba ve hoşaf içmemi önerdi doktorum. 6 saat sonra da ilk yürüyüş için geldiler. Açıkcası korktuğum kadar zor değildi. Yavaş hareket edip, önüme baktıkça rahatça kalktım. Sonrasında da sık sık yürümeye çalıştım. Ama bir süre ayağa kalktığımda nefeslerimde bir daralma hissettim, yürüdükçe açıldı bu durum. Şu anda ameliyatın 3. Günündeyim, dikiş yerlerinde ağrılar hissediyorum ve hareketler ister istemez kısıtlı, muhtemelen birkaç güne o da azalır. Sürecimi sizlerle bu şekilde paylaşmak istedim.
Sorularınız olursa yanıtlayabilirim.