37+3te sancılarım başladı ve doğum gerçekleşti. Önceki gün kontrolde hiç sancım yoktu oysaki. Şuan 25 gün oldu. Doğum hem fiziksel hem duygusal zorlu bir süreç ama insan alışıyor ve unutuyor. Vajinal doğum yaptım ve dikişlerim oldu ilk hafta benim için zordu. Hem dikişler hem memedeki yaralar hem yeni bir hayat büyük bir sorumluluk uykusuzluk korkular başka bir sayfa açılmıştı artık. Öyle hemen bağ da kuramadım. Ama gün geçtikçe her şey daha iyi olmaya başladı. O acıları sanki yaşamamışım rüyaymış gibi. O gün vajinal doğum yaptığım için pişmandım bugün iyi ki öyle yapmışım diyorum. O gün kaçıp gitmek istiyordum bugün bebeğimin kucağımda uyuyan halini hayranlıkla seyrediyorum. Yani ne kadar zorluk yaşansa da geçip gidiyor hem de kısa sürede. Sonra yeni zorluklar geliyor ama onlar da geçiyordur mutlaka inşallah 😂 önerim kendinizi bu duruma hazırlayın vajinal doğumda hemen ayağa kalkamayabilirsiniz, dikişleriniz olabilir, doğumu yaptıracak doktor ekip önemli, kendinize yüklenmeyin hissettiğiniz her duygu normal hala zaman zaman ağlıyorum durduk yere ama lohusayım hala olsun o kadar da 🌸