Bir annenin başına gelebilecek en kötü şey bu olmalı. Bebeğimizi şu an görmüyoruz. Karnimizda savunmasızca büyümeye çalışıyor. Doğduğunda onu pamuklara saricaz, elini yikatmadan kimseye dokundurmayacağız. Ama görmüyoruz diye onu zehirlemeyelim. Bedenimizin şu an sadece bize ait olmadığını, bir yaşamın var olmaya çalıştığını bilelim. Küçücük tazecik kalbe, ciğerlere yazık. hanimhanimcik