Rutin kontrolüm için doktoruma gittim. Yapılan muayenede herhangi bir sorun görülmedi. Sadece bebeğimin böbreklerinde bir problem olduğu söylendi; bunun erkek bebeklerde görülebilen bir durum olduğu ifade edildi. O sırada beş aylık hamileydim, gebeliğim 20 haftalıktı. Doktorum, bir sonraki hafta perşembe günü tekrar gelmemi ve bebeğin böbreklerini yeniden kontrol edeceğini söyledi.
Ancak o hafta pazar günü, büyük tuvaletimi yaparken rahmimden dışarı doğru bir şey çıkıyormuş gibi hissettim. Parmağımla kontrol ettiğimde içeride bir yumru olduğunu fark ettim. Bunun üzerine hemen acil servise gittim. Acildeki doktor, bunun idrar kesesi olduğunu söyledi.
Perşembe günü, bebeğimin böbrekleri için planlanan kontrol randevuma gittim. Oradaki doktor — aynı zamanda beni düzenli takip eden doktorum — bunun idrar kesesi olmadığını söyledi ve bana bebeği yüzde doksan dokuz ihtimalle düşüreceğimi ifade etti. Bunun üzerine acilden devlet hastanesine sevk edildim ve yatışım yapıldı. Yüzde bir ihtimalle, belki rahim ağzı dikişi (serklaj) denenebileceği söylendi ancak bu mümkün olmadı.
Devlet hastanesine yatışımın ardından, perşembe günü yatırıldım ve cumartesi akşamı açıklığım yedi santimetreye ulaştığı için, kalbi hâlâ atan bebeğimi suni sancı verilerek doğurmak zorunda kaldım.
Hem psikolojik hem de bedensel olarak son derece yıpratıcı bir süreçti. Bu yaşadıklarımdan sonra şunu özellikle söylemek istiyorum: Lütfen doktorunuzdan detaylı ve açık bilgiler isteyin. Bu benim ilk hamileliğimdi; bilgisizliğime ve tecrübesizliğime denk geldi, birçok şeyi o an anlayamadım.