Direkt konuya girmek istemiyorum öncesinde detayları belirtmem lazım. Doğumum 4 şubat çarşamba tarihinde oldu. 7 haziran ise hamile kaldığımı öğrendiğim tarihti yani tam olarak bebeğe hazırım ama doğuma asla kısmı 7 haziranda başladı bende 😃 vajinal-sezaryen hiç fark etmez bu çocuk nasıl çıkacak korkusu hadsafadaydı. Sürekli ağlıyordum video izleyip izleyip. Kimseye sormadığım halde de şöyle doğur böyle doğur bende şu oldu bu oldu diyerek iyice gözümde büyüttüler doğumu. Bir şekilde son 15 günü yalancı sancılarla doldurarak ve nasılsa bu çocuk mecbur çıkacak kabullen ve bir tercih yap diyerek kendimi kendim için uygun olan sezaryen doğuma odakladım. Odakladım diyorum çünkü her aşamada ne olacak diye bir yığın şey izledim ve okudum. 1 gece öncesi de dahil hiç stresim yoktu, o kadar çok araştırdım ki sürpriz olmayacak her şeyi biliyorum modundaydım. Sabah doğum için geldik damar yolum açıldı, ameliyathaneye alındım. Sadece arkada annemi eşimi görünce birkaç damla gözyaşına boğuldum ama hemen kendimi sakinleştirip kendine gel yokuşa sürme tansiyonun yükselmesin bebeğini göreceksin hadi modundaydım. Spinal anestezi oldum. Kaşımı iple bile aldıramayacak kadar canı tatlıyımdır. İğne asla acıtmadı. Uzandırdılar hafiften karıncalanma başladı. Doktor geldi. Göğsümün altına birkaç dakika içinde bastırınca ben içgüdüsel olarak acıyacak bebeğim içerde diye normal mi böyle diye sordum. Acı yok ama his var. 9 ay boyunca göbeğim dışarıdan gelen darbeye koruyunca bastırılması bebek içerdeymiş gibi düşünmemi sağlayıp gerdi yoksa asla acımadı. Bastırmayla birlikte 15 sn içinde bebiş göz hizamdaydı zaten. Hemen kontrolleri yapıldı üstü giydirildi. Göz hizamda olduğu için izliyordum bebişimi. O esnada benim de dikişlerim tamamdı. Bebiş önden babaya teslim edildi ardından 15 dk sonra ben çıktım. Ameliyat masasından sedyeye taşındım asla hissetmedim. Sedyeden odadaki yatağa taşıtıldım yine hissetmedim. Bayağı uyuşuktum. Odaya gelince 4 saat sonra doktor yürümemi söyledi. Öncesinde hemen bebişi aldım emzirmek için başta gelmedi sütüm. Yeme içme serbet olunca hazırlıklı gelmiştim çantamdaki e bebek maltını çıkarıp 1 tane içtim. 2-3 saat içinde süt olarak bence faydası oldu. Tam yürümeye yakın dikişlerimin yanması ve ağrısı başladı ağrı kesici için hemşire geldi. Regl sancıma denkti ağrı eşiği. Sonrasında hemen yürüme saatim geldi. O kadar abartan varmış ki. Kendim kalkmak istedim çünkü acımı ve ağrımı ben daha iyi hissederdim. Yavaş yavaş acele etmeden kendimi kaydırarak ayaklarımı yere aldım. 2 elimden destekle gövdemi ayağa kaldırdım. Ağrı vardı ama çekilmeyecek kadar değil. Hamilelikte yere oturup kalkmaya çalıştığım an gibiydi kasık ağrım olurdu son aylarda. Bir kaç tur attım. Sondam çıktı. Hiç acımadı takarken uyuşuktum zaten çıkarırken de uyuşukluk geçmişti ama ağrısızdı. 4 bardak kahve sayesinde baş dönmesi ağrısı da bilmedim ayrıca. Doktorum 3-4 bardak iç demişti. Merak ettiğiniz bir şey varsa cevaplayabilirim 🥰 ben bile dehşet düşük acı eşiğiyle doğurduysam herkes doğurur 🥰