ceha Bugune kadar ailesindeki herkeste kedi olan, kendi de bir cok kedi buyutmus beslemis birisi olarak esimin surpirizi ile hamileligimin 18.haftasinda 45 gunluk Sibirya Kurdu aldik. Hep bebege hazirlik olsun alissin istedi. 2 ay asilari bitmeden sokaga patisini degdirmesi yasakti. Veteriner islerimiz tamamlandi, zorunlu asilari bitti, ancak o zaman sokaga cis kakaya cikarttik, o gune kadar hep evde pede yaptirdik, tabi ki bebek oldugu icin pede yapmadigi zamanlar da az degildi, sabrettik, anlattik, temizledik. Agirlassam da yapmaya devam ettim. Esim de hep yardimci oldu. Ellerimi hep yikadim zaten aşılı bir canli, sokaga cikip gelince ayaklarini sildik. Ayda bir dus aldiriyoruz kopuklu kopuklu. Asilari halen yenilenmeye devam ediyor. Baska hayvanlarla kontamine olmuyor. Zaten tüyüne hamileyken alisin cocuk da bagisiklik kazaniyor otomatikman diyorlardi, 5 aylık oldu, sorunumuz yok şükür. Geceleri de bizimle yatiyor. Sabaha kadar 1 defa bile kalkmiyor kaldirmiyor. Hepsini ogreniyorlar, insan gibi.
Dini inanc tarafiyla ilgili yazilanlari okudum, uzuldum, sasirdim. Herkesin defteri kendine. Ben bir canli almisim, evimde misafir ediyorum, layıkıyla bakmaya gayret ediyorum, besliyorum, ona hayatta kalmasi icin yardim ediyorum, cocugum gibi onemsiyorum. Benim icin kiymetli olan bu. Yazilan benim defterime yaziliyor. Baskasinin bu caizdir / degildir demesine bakmiyorum. Hak yemiyorum, hayvana eziyet etmiyorum, baskasina dair kotuluk yapmiyorum, vicdansizlik etmiyorum, bunlara bakmak varken köpek alırsan söyle olur diye vaaz vermek bence gereksiz oluyor. Yürek kalp zihniyettir onemli olan. Gerisi hikaye.