yesiimmom
Merhaba,
Bu düşünce benim ve eşimin de aklında yıllardır. Yeni evliyiz ve böyle bir hayalimiz var.
Yaş olarak biraz daha olgunlaşmayı bekliyoruz sadece,
Ama gebelik, doğum sürecini de tatmak istedik,
Şükür ki hamileyim. Ama bu benim için zorlaşsaydı kendimi tedavilerle yıpratmak yerine kesinlikle evlat edinirdik.
Sevginin fizyolojiyle pek bir ilgisi yok bence. O bağ bizim vücudumuzdan çıkmasıyla kıstas değil diye düşünüyorum. İnsan sevmek istediğinde her şeyi her koşulda sevebilir.
Sevmek istemezse kendi vücudundan var olanı da sevemez.
Evde 3 kedim var, asla başka bir kediye alışamam dedikçe aniden hayatımıza giren hasta bir yavru kediyi şuanda evimizin baş köşesine koyduk. O da hemen adapte oldu zaten bize. Hayatımızdan hiçbir şey eksilmedi sadece neşemiz katlandı.
Bu yüzden biz bu konuda pek endişeli değiliz ve ikinci çocuğumuzun evlat edinme yolu ile ailemize gelmesini istiyoruz.
Ve bana göre bir çocuğun sahip olması gereken en önemli duygu güven ve sevgi bağı. Her gün sıcak bir eve gelip güler yüzle karşılanması. Aile ile birlikte büyümesi, yurt tipi odalarda değil.
O yüzden maddi durumumuz aşırı iyi olmamasına rağmen mutlu bir aile olduğumuzdan çok eminiz ve bu konuda bir endişemiz yok :)
Ben naçizane fikirlerimi söylemek istedim,
Mesajınızı okumak beni gerçekten mutlu etti umarım siz de bu süreçte sizin için en iyi kararı alırsınız 💟