ben genç hamilelerdenim, 24 yaşındayım. Hamilelikten önce çocuk sahibi olmak gibi bir hayalim yoktu, isteyene versin diyordum herkese ama son zamanlarda biraz ılımlı gibiydim de bebek fikrine. Hamileliğimi ilk öğrendiğim zaman baya şok geçirmiştim, sevindim ama şaşırdım da tabiiki. Ama anne modu gelmemişti. Öğrendikten 2 hafta sonra bulantılarım başladı hiçbir şey yiyemez içemez hale geldim, eşim doktora götürdü, doktor bana sen annesin artık yiyemiyorum diye bir şey yok bebeğini düşünecek yiyeceksin. Herkesin anneliği aynı olacak diye bi şey yok ama sen annesin dedi. O cümle resmen tokat gibi çarptı suratıma. “Herkesin anneliği aynı olacak diye bişey yok” kapıdan çıktım ağladım ben zaten yeni öğrenmişim anne gibi hissediyormusun diye sormuyor dedim, sonraki haftalarda bir rahatsızlık yaşadım sürekli doktorumun cümlesi yankılandı beynimde. Kısacası bebeğimi kaybetmekle yüzleşince anne olduğumu hissettim. Herkeste süreç farklı ilerliyor. Gayet normal, kendinizi hiçbir şey için suçlamayın.