Bebekim123 bende şükretmeyi bilemezdim daha doğrusu önemini hiç anlayamadım hayatım boyunca taaaa ki bir kayıp verene kadar her adımıma şükrettim. Kesinlikle ne sitem ne isyan ne karamsarlık hepsi çöp. Tek şey rabbime bıraktım.
Evet bazen öyle çaresiz kaybetme korkusu yaşadım ki . Hani olacak şeyler görmemek için bile ölmeyi istediğim zamanlar oldu. Eşim diyorki hiç lohusa gibi değilsin . E ben bırakırsam kendimi beneğim ne olacak ona süt vermem gerekiyor ayaklarım güçlenmeli ona gitmem için.