Merhaba kızlar , gebeyken pozitif doğum hikayelerini okuyup motive olurdum, ben de bu sebeple kendi hikayemi paylaşıyorum. 39+3 te kendi isteğimle sezaryen oldum. Ameliyata kadar çok soğuk kanlıydım, ameliyat masasında anestezi yapılacağı sırada bir ağlama tuttu, korktum :) ama iğne vs hiçbir kısımda canım yanmadı, zaten bir sürü insan senin başında her saniye olacaklar hakkında bilgi veriyor, kötü hissedersen hemen ilaç veriyorlar. Spinal anestezi uygulandıktan çok kısa süre sonra uyuştum , canım doktorum geldi ki kendisine çok güvendiğim için anında rahatladım korkularım geçti bi anda ve bir kaç dakika içinde bebeğimin ağlama sesleri geldi, onunla birlikte ben de ağladım, o anı hiçbir şeye değişmem ♥️ bebeğim çıktıktan sonra bana gösterdiler ve çıkardılar , o sırada annemle eşimin önünde bakımlarını yapmışlar. Bebek çıktıktan sonra ortamalama bi yarım saat benim ameliyatım sürdü, doktorla sohbet ettik espriler gülüşmeler , zaten odaya cıkıp bebeğe kavuşmak için can atıyorsun hemen geçti o kısım. Odadaki ilk kalkıştan sonra bol bol yurudum ve gaz çıkardıktan sonra hiçbir sıkıntı yaşamadım. İlk gün itibariyle hep ayaktaydım. 3. Gün itibariyle her seyi kendim rahat bir şekilde yapıyordum , görenler + doktorlar dahi şaşırdı . Ağrım hiç olmadı desem yeridir . Bugun 1. Haftamızı doldurduk , her şey çok çok güzel gitti çok şükür. İlk güne dönsem o ilk 5 dakikada da korkmazdım , Allah iyi doktorlarla hemşirelerle karşılaştırsın, herkesin çok güzel doğumu olsun💛 sorularınızı sorabilirsiniz☺️