Ben de ilk gebelikte vajinale aşırı odaklanmış ve hevesliydim kontrollerde farklı sebeplerden sezaryen önerildikçe (özel hastane..) gözlerim dolup ağlıyor zorlayacağım deneyeceğim diyordum .. sonra yürüye zıplaya sağlıkla gittiğim rutin kontrolde iki tur kordon dolanıp bebeğe oksijen gitmediği anlaşılınca dakikalar içinde acil ameliyata alındım tek düşündüğüm beneğimin sağlıkla dünyaya gelmesiydi ve şükürler olsun kızım sağlıkla dünyaya geldi, belki birkaç dakika daha gecikilse bile vahim sonuçları olacaktı nst sonucunu gözlerimle görüp daha ortalık ayağa kalkmadan tersliği anlamıştım zaten.. sezaryen nimetine şükrettim ve önemli olan sağlıkla kavuşmamızmış dedim sonra hep.. bebeğin doğum yolunda sıkışması, Allah korusun anlık oksijensiz kalıp bedensel zihinsel hasar almış, omuz takılması vs riskleri düşündüğünde bunların yanında vajinal doğmuş sezaryen doğmuş hiçbir önemi olmadığını anlayacaksın.. kalbini ferah tut nasibiniz nasılsa öyle dünyaya gelecek birkaç güne olmadı birkaç haftaya toparlanıp gideceksin detaylar unutulacak geriye bebeğin ve sen kalacaksınız.. stres üzüntü ile onu da kendini de yıpratma pozitif sakin olmaya güvende hissedip hissettirmeye odaklan.. anne karnındaki stres doğum yönteminden daha tehlikeli bebek için unutma.. sağlıkla kavuşun inşallah 🙏🏼