ahueren 24 yaşındayım.
23 e girmeme az kala evlendim.
Ve kaynanam bana dedi sen bu yaşınakadar niye evlenmedin.
Öyle şeyler çektim ki, anlatsam ağzın açık kalır bunlar az bile.
Hamilyken kaynım bana tokat atacaktı.
Sırf sizi Allah’a havale ediyorum dedim diye
Kaynanam timsah göz yaşlarına boğuldu, kaynım anneme bişey olursa senin bu evden cesedin çıkar dedi.
Ve eşim hiç sesini çıkarmadı, eşim gececiydi
Bende saat 3 . 4 e kadar uyuyamadım ağladım kalbim sıkıştı, çünküm kimsem yoktu babam yoktu… O gece evde bayıldım gece 4 . Düşük yaptım, ev buz gibi, elektiriği açınca laf yapıyorlardı… Kendiliğimden kalktım baktım kanamam var. Sonra hıçkırarak ağladım, bebeğimi kaybetmişim, parça gördüm…. 😢
O gece o kadar çaresizdim ki…. Anlatamam…
Eşimi arıyordum açmıyordu teli., gece gece hamile ablamı aradım. Taksi gönderdi bana. Öyle hastaneye yetiştim.
Doktorlar tansiyonumu zor düzeltti, çok düşüktü, 3.serumu aldım… Ve görümcem hamile olduğumu biliyordu. Bilmiyorduk dediler. Ne bi geçmiş olsun ne yardıma ihtiyac var mı, hiçbirşey lerini istemiyorum. Sadece yaşattıklarının 2 katını yaşasınlar.