Baştan uyarayım çok uzun ve detaylı yazacağım 😂 Hamileliğimin en başından beri aynı doktorla ilerledim, hatta hamile kalmadan önce araştırıp doktoruma gitmiştim, “ben hiçbir şey bilmiyorum hamilelik düşünüyorum vitamin vb. lazım mı” diye 😂 Doğumdan yaklaşık 3 hafta öncesinden sezaryen doğum tarihini belirlemiştik, ancak gebelik şekerim takipli olduğu için her hafta kontrole gidip açlık tokluk kan şekeri baktırıyordum. Verilen sezaryen tarihi 5 Ocak Pazartesiydi, o yüzden bir yandan da çocuğu 2026ya sokmaya çalışıyordum 😂 31 Aralıkta falan doğabilirdi tabii önemli olan sağlıklı ve iyi olması ama 2026 doğumlu olsun istiyordum ben de 96lıyım o da ileride 26lıyım der inşallah uyumlu oluruz 😂 Bir de ben genel anestezi istiyordum. Özel hastane olmasına rağmen doktorum bunu kabul etmedi, spinal tavsiye etti ve çok diretti. En son bana bunun kararını sen veremezsin anestezi verecek dedi. Ben de güvendiğim için korkmama rağmen bir şey diyemedim el mahkum 😂 Doğumumun sabahında ise hastaneye gittik, sezaryen saatinden 2 saat önce yatışım yapıldı. Eşim annem ve yakın arkadaşım odayı süslemeye başladılar. Damar yolu açıldı, sıvı desteği için serum taktılar hatırladığım. Ameliyat saatini 10.30 belirlemiştik zaman geçerken hem korkuyordum hem heyecanlıydım. Saati gelince beni indirirlerken aileme odada beklemelerini söylediler, ameliyathane önünde durmayın diye rica ettiler. Sonrasında her şey çokkk hızlı oldu. Asansörle ameliyathaneye indik, çok hızlı bir şekilde beni ameliyat masasına oturttular. Ben zannediyordum ki daha bekleriz vb. hemşire geldi kendini tanıttı dedi ki şimdi sana bir iğne yapacağız belinden, istersen bana sarılabilirsin öne doğru kambur durarak dedi. Dedim hemen mi 😱 Sonra hemşireye sarıldım ismi Şevvaldi unutmuyorum ve çok tatlıydı. İnanın bana o spinal iğnesini asla hissetmedim assssla. Bu konuda spinal olacak olan varsa içiniz çok rahat olsun gerçekten hissetmedim. Sonra hemen hızlıca bana ayaklarını uzat uyuşmadan dediler. Ayaklarımı uzatmaya çalışırken hissetmemeye başladım ve o an birazcık panik oldum çünkü hemen ameliyata başladılar hızlı hızlı oldu her şey 😱 Anestezi ilk verildiğinde mide bulantısı yapıyormuş biraz, ben bilmiyordum hazırlıklı olun buna. Midem bulanmaya başladı, buna söyleniyordum midem bulanıyor benim kusasım var falan derken önce burnuma oksijen koydular ve hep konuştular benimle, her şeyini takip ediyoruz tansiyonuna nabzına bakıyoruz çok iyisin sakin ol vb. derlerken köprücük kemiğimde bir ağrı hissettim ve bana dediler ki bebek doğdu 😱 İnanın arada 5 dk var yok gibi hissettim. Ben bulantı derdindeyken 10. dakikada doğmuş meğer oğlum. Ve bebek doğunca hiçbir şey umrumda olmadı bulantıymış her şeyi unuttum. Hemen görebileceğim bir yerde biraz temizlediler, boy kilo ölçtüler, hep benimle konuştular oradaki ebe de hemşire de doktorum da. Bebişi yanağıma koydular öptüm onu küçücüktü :( Yani ameliyatla ilgili en sıkıntı çektiğim nokta bulantı oldu. Sonra bizi kucak kucağa koydular odamıza çıktık. Bir gece hastanede kaldık. Burada doğum yapacak olan varsa eğer refakatçi sınırı yok. Benim hem eşim hem annem kaldı ama tek bir tane koltuk var uyumak sıkıntı, refakatçiler nöbetleşe uyuyabilir. Ertesi gün de bebeğin kaka yapması sonrası taburcu ettiler. Şimdi 5 günlük oldu ve malesef sarılık oldu. Minicik, kan veriyor her gün içim acıyor :( Dua edin teyzeleri. Tabii dikişlerim zorluyor yürürken, bağırsak enfeksiyonu kaptım ishal kusma ateşim düşmüyor uykusuzluk vb. vb. ama zamanla ikimiz de iyi oluruz inşallah. Uzun uzun yazmak istedim 💕