Doğumumdan iki gün önce nişanım gelmişti. Pazar günü doktoruma haber verdim; sancıları takip etmemi, sıklaşıp 5 dakikada bire düşerse hastaneye gelmemi söyledi. Bu süreçte evde egzersiz yapıyor, pilates topunda hareket ediyordum. Pazartesi akşamı arkadaşlarla künefe yemeye gittik, eve döndük ve gün oldukça normal geçti.
Gece saat 01.30 civarında uyandım, tuvalete yöneldiğim anda birden suyum geldi. Üstümü değiştirdim, eşimi uyandırdım ve hastaneye geçtik. Kontrolde 2 cm açılmam olduğu söylendi, sancım henüz yoktu. İstersek eve dönebileceğimizi, istersek yatış yapılabileceğini söylediler. Uzaktan geldiğimiz için yatışı tercih ettik ve süreç böylece başlamış oldu.
Hastane elbisem giydirildi. Ebem, “Şu an sancın yok, istersen biraz uyumaya çalış. Sancılar gelince hareketlenirsin,” dedi. Uyumaya çalıştım ama heyecandan pek uyuyamadım. NST’ye bağlandım. Saat 04.00 civarında sancılar yavaş yavaş gelmeye başladı, saat 06.00’ya doğru ise belirgin şekilde arttı.
Bu süreçte duşa girdim; belime ve karnıma sıcak su tuttum. Eşim de yanımdaydı, sıcak su sancıları daha rahat karşılamamı sağladı. Duştan çıktıktan sonra odamda yürüyüş yaptım, pilates topunda hareket ettim. Sancılarım devam ederken saat 09.00’da tekrar açıklığıma bakıldı; 7 cm olmuştu. Ebem beni secde pozisyonuna aldı ve yaklaşık yarım saat bu şekilde kalmamı istedi. Sürenin sonunda açıklığım 10 cm olmuştu.
Doktorum geldi, kontrol etti ve “Çok iyi görünüyorsun, ıkınman gelmedi mi?” diye sordu. O ana kadar hiç ıkınma ihtiyacı hissetmemiştim. Sonra tekrar odama geçtik. Ebelerim nasıl ıkınmam gerektiğini anlattılar. Sancılar geldikçe doğru şekilde ıkınarak bebeğin aşağı inmesini sağladık. Artık başı görünüyordu.
Yürüyerek doğum yapılacak alana geçtik. Beni en çok zorlayan kısım ıkınma oldu. Sancıyı bekledik, gelince ıkındım ve sonunda 23 Aralık salı saat 10.15’te oğluma kavuştum. Çok şükür yırtıksız, kesisiz bir doğum oldu.
Doktorum eşimi çağırdı ve göbek kordonunu eşim kesti. Sonrasında yanımda durdu. O esnada bebeğim yanımda giydirildi, ben de hazırlandım ve odamıza geçtik. Bebeğimi emzirdim. Acısıyla tatlısıyla, elhamdülillah bugün canımın içi yanımda. Rabbim o an yaşadığım tüm acıları gerçekten unutturuyor.
Doktorumdan ve ebelerimden Allah razı olsun. Doktorum zaten işinde çok iyiydi ama ebelerime ayrıca bir parantez açmak istiyorum. Hepsi o kadar iyi, merhametli, güler yüzlü ve motive ediciydi ki… Rabbim onların yollarına hep hayırlı, iyi insanlar çıkarsın. Ellerine, emeklerine sağlık. Allah onlardan razı olsun, güçlerine güç katsın, yaptıkları bu kutsal mesleği hayırla, sağlıkla sürdürmeyi nasip etsin Ellerine şifa, gönüllerine huzur versin. Onları merhameti bol, yolu açık, duası kabul kullarından eylesin. Her doğumda bir annenin duasında yer almayı nasip etsin. 🤍
Buraya kadar okuyan herkesten, bana ve evladıma da bir Fatiha, bir dua rica ediyorum. Rabbim gönlünüzden geçen tüm hayırları size misliyle versin. 🌸