Öncelikle herkese merhaba bende hamileyken sürekli doğum hikayeleri okuyordum hep kendimi iyi motive ettim ama öyle olmadı. Kendimi hep normal bir şekilde doğuracağımı düşünüp kendimi öyle motive etmiştim. Ama malesefki öyle olmadı. Haftamız doldu . 39 hastalıkken doktor kontrolüne gittim ve sancım falan hiç bişey yoktu onlarda dediler ki eğer 41. Haftaya kadar doğum olmazsa suni sancı vericez. O an bi korku sarmıştı zaten beni. 40 haftada tekrar kontörle gittim uyarı verdiler. Neyse o uyarı üzerine eve geldim ve nişanım falan gelmişti. Ama yinde sancım hiç yoktu. Neyse haftam doldu ve korkudan hastaneye gidemedim. Eşimin uzun ısrar ve tepkisi üzerine gittim ve hemen yatış vermişlerdi. Kahvaltı yapmamıştım. Nst çekerken keski hemşire dedi ki karnını doyurma acil belki sezaryen falan olur diye. Her neyse panik korku hepsi karışınca iştahım kapandı. Saat 5 ten sonra beni doğumhaneye götürüp suni sancı verdiler. Tabiki ilk hastaneye geldiğimde 2 santim açıklık vardı. Neyse suni sancı üzerine saat gece 22.20 falandı açılmam 3 olmuştu ilerleme yoktu olmuyordu. Ağrılarım git dide artıyordu dayanılmaz bir hal alıyordu. Sabah oldu hala ilerleme yoktu akşam üzeri 5 gibiydi sanırım doktorlar ilerleme olmayınca kendileri suyu patlattılar bunun üzerine yürümek falan çok geliyordu ama saki bebek inat yapıyordu gelmiyordu sancım sürekli 80/100 arası inanılmaz bir ağrı vardı. En son dayanamıyorum ben artık dedim bayılacaktım 2 gün hiç birşey yiyip içmemiştim 0 uykuylaydım ve pes ediyordum doktor dedi başı gözüküyor. İkon dedi Altan muayene ediyorlardı ama ben popumu istemsizce yukarı kaldırıyordum onlara yardımcı olamıyordu. Onlarda yardımcı olamadım için ters davranıyorlardı. Her neyse çatalın üstüne çıkardılar kesik attılar ve saat 19.20 de oğlum dünyaya geldi. Ve o dikişi toparlanma süreci çok yorucuydu benim için. Benikide öyle