ikiprensannesii_ Kizlar 1 aylık bebeğim var ama ikinci çocuğum hatta büyük oğlum 5yasina girmiş ben sürekli korkarak yasiyorum resmen heran bisey g olucak gibisinden büyük oglumdan sonra böle olmicam artık rahat olucam diye ama yine bu bebeğimde aynısını yaşıyorum psikolojim hiç iyi değil yani kusunca bişey olucak agliyo biseymi var acaba bir hastalığı var diye diye kafayı siyiracam resmen uyuyo eşimi çağırıyorum bebgin rengi başka olmuş bişey olucak eşimde diyo sen kafayı yemişsin diyo
ikiprensannesii_ ikiprensannesii_ lütfen bana bizde oleyiz deyin yaa bebeğimle yanlız kalmak istemiyorum bişey olucak diye sanki biri yanımda olunca bişey olmicak diyorum ama içim korkuyla dolu
kurkmantosuzmadonna ikiprensannesii_ yalnız değilsin canım. Bir çoğumuz öyleyiz. Ben de ilk doğduğu sıralar dakika başı nefesini kontrol ederdim nefes alıyor mu diye. Emzirmekten korkardım ya boğazına kaçarsa diye. Ama biraz büyüdükçe geçiyor daha doğrusu azalıyor bu korkular. Sen iyi bir annesin korkma lütfen
seher_3590 ikiprensannesii_ bende aynıyım hele bebekken uyurken bile acaba nefes alıyor mu acaba yüzünü mu kapattı birsey olursa ve o an yanımda kimse olmazsa diye düşünüp düşünüp duruyorum
3kedili2bebekli ikiprensannesii_ bebeklerim dogdugunda nefes alıyorlar mı diye aylarca uyumamistim bir de erken doğdular yoğun bakımda oğlum apne yaşadı yine yaşayacak yine tikanacak korkusuna refluleri vardı gece oğlum bir anda fışkırarak kusuyordu duymam korkusuna uyumadan öylece izlerdim😂
ikiprensannesii_ kurkmantosuzmadonna teşekkür ederim 🥰🥹evet büyük oglumdanda öyleydim büyüdükçe geciyodu bu prematüre doğdu bundada öleyim sürekli usuyomu yada cokmu sıcak felan diyorum bir türlü dengeyi tutturamiyorum
krizantemmm ikiprensannesii_ ben hep soğuk kanlıydım hiç böyle panik bir anne olmadım oğlum 4 yaşında hala aynıyım çok seviyorum onu ama çokta üzerine düşmem sakınan göze çöp batar derler halada sakınmam en basitinden atlat zıplar sürekli aman birşey olacak diye düşünüp annecim annecim peşinde koşmam parkta bahçede peşinde dolanmam düşer kalkar bebekliğinden beri aynı oda alıştı düştüğünde ağlamaz bile kalkıp devam eder mız mız nazik çıt kırıldım bir çocuk olmadı ikinciye gebeyim şuan bundada aynı olurum sanırım.
Nihan87 Emzirirken bir iki kez genzine kaçtı, oluyomuş böyle bebeklerde ama ben ne bileyim, emzirmekten korkar oldum şimdi.. geçmiyor yani, sürekli diken üstünde yaşıyorum ikinci çocuğum olmasına rağmen sanki ilk gibi korkularım
LadyX ikiprensannesii_ canım bu yaşadıkların çok normal ve yanlış bir durum değil. Hatta tam tersine sağlıklı bir olay. Biyolojik olarak annelik içgüdüsü ve hormonlar sayesinde bebeğimizin güvenliğini ön planda tutarız hatta geri kalan tüm hayatı ikinci plana atmamız da bu yüzden. Koruma içgüdüsü şu an had safhada. Geceleri uyanıp ben de saatlerce uyuyamadığımı bilirim felaket senaryolarını düşünüp. Hepsi geçecek merak etme. Ancak senin bu kaygıların günlük hayatını çok fazla etkiliyorsa profesyonel destek alabilirsin. Biraz akışına bırakırsan ve ben anneyim çocuğum için en iyisini zaten bilirim diye rahatlamaya çalışırsan psikologa gitmene gerek kalmaz diye düşünüyorum. Seni rahatlatacak bir şeyler yapabilirsin. Dua etmek, mum yapmak, yoga yapmak her neyse
AuraMomB Bende böyleyim. İlk bebeğimi kaybettim, ikincide de erken doğum riskim var diye Serklaj oldum ve yatıyorum. 23.haftadayız şükür iyiyiz ama bir şey olacak diye inanılmaz korkuyorum. Allah kimseyi bu tarz konularla sınamasın
juli_naz ikiprensannesii_ benim kızım 16 yaşında oğlum 2 aylık ve kızım dışarıya cikar korkarim okula gider korkarim .. banyoya guter bir şey düşer ..kapıya giderim iyimisin diye sorarım … yani oğlumla anlatmama gerek yok bence ..kusar hemen zıplarım .. gece öksürür kalkar bakardım … yani annelik bu sanırsam