Herkese merhaba. Biraz uzun olacak keyifle okumanızı diliyorum.
Kızımı kucağıma alalı 12 gün oldu. Bugün sizinle hikayemizi paylaşacağım. Bir oğlum var 3 buçuk yaşında. Birde kızım olsun çok istiyordum. Çocukluğumda içimde kalan ne var varsa onunla iyileştirecektim hergün saçlarını farklı modeller yaparak süsleyecektim. Çok güzel hayaller kuruyordum. Eşimi 2. Bebeğe ikna etme sürecim 1 yılı buldu ve sonunda tamam dedi. Tamam demesinin üzerinden ne kadar süre geçti bilmiyorum ama bir gün rüya gördüm. Oğlumu da hamile olduğumu bilmeden cinsiyeti ile rüyamda görmüştüm. Eşime sabah anlattım. Dedim rüyamda 5 aylık hamileyim doktor cinsiyetine baktı kız dedi felan güldük geçtik. Biz beraber çalışıyoruz. İşimiz beden gücü ağır kaldır indir felan ben nazlanıyorum eşime rüya gördüm ben kızım olacak kaldırmam felan diyorum ama şaka yapıyorum gülüp geçiyoruz. Ertesi günü demir değerlerime baktırmak için aile hekimine gittim arada gebelik şüphemde var dedim (şüphe=rüya 😀😀) kan verdim eve dönerken eşim akşama mı çıkar hamilelik sonucun dedi evet dedim akşamı bulur. Ama çok merak ediyorsan şurada eczane var bi test al yapayım evde dedim. Kızlar inanın hiç hamile olduğumu düşünmüyordum tamamen şakasındaydım eve geldim testi yaptım aynada saçı başı düzeltirken bi baktım çift çizgi 😀 nasıl salona koşup ağlayıp eşime söyledim inanın parça parça aklımda. Sonrasında e nabızda beta hcg yi görünce şok oldum. Hemen ilk hamileliğimde takibimi yapan doktoruma msj attım. Sonuçları atıp “Nerde kalmıştık hocam 😉” dedim. Ve aynı gün kontrole gittim. 5 haftalık hamileydim. Neyse ben işe ara verdim. Bu arada ilk 4 ay ara ara kanamalarım oldu enfeksiyonlar felan birde kurdeşen döktüm tüm verilen ilaçlar da uyku yaptı. Cinsiyeti öğrendiğim gün yeniden doğdum sanki kızım olacaktı 🎀 hayatta en çok istediğim şeylerden biri 🩷 4 aydan sonra herşey güzel geçti. Kızımın ismi belli olana kadar (gerçi ben rüyamda onu da görmüştüm) fırfırella dedim kızıma. Çok hareketli geçiyordu. Yalnız bir sorun vardı. 40 haftayı 3 ocakta tamamlıyordum ve doktorum sezeryan o kadar beklemez aralığın 22-26 sı arası alalım diyordu 10 gün için sene kaybı olmasın hocam bekleyelim desemde doktorum ısrarla risklerden bahsediyordu. Ben tutarım kızımı erken gelmez o desemde beni ikna etti. 22 aralığa günü planladık ama muttsuzdum çünkü hamileliğimi seviyordum. Ayrılmak istemiyordum günü gelene kadar. 22 aralık günü ameliyathaneye girdim spinal enestezimi oldum. Doktorum elimden tuttu başlıyoruz herşey çok güzel olacak merak etme dedi. Bebeğim doğduğunda önce ağlamasını duyup bende ağlamaya başladım. Sonra doktorumdan AAAAAAAA diye yüksek sesle şaşırma ve panik arası bi tepki aldım. Ne olduğunu sorduğumda kimse birşey demiyordu. Israrla sordum başımda duran anestezi teknikeri korkma herşey yolunda bebeğin iyi dedi ve doktorum bak sana bu riskte bahsediyordum diyerek kordonu gösterdi gözlerime inanamadım düğüm vardı kordonda ve baya sıkılaşmıştı. 1-2 güne ya dayanırdı ya dayanmazdı iyi ki erken almayı kabul ettin dedi. Normalde inadımdır kabul etmezdim ama ben farkında olmadan kızımı kurtardım dedim. Fırfırellam yine yapmıştı yapacağını🥹. İlk şoku atlatıp biraz sakinleştikten sonra hocam siz öyle şaşırıp panikleyince ben bu bebekte erkek doğdu sandım dedim gülüştük. Neyseki kızımda bende iyi bir şekilde çıktık ameliyattan. Sezeryan ağrım acım çok olmadı. Çok sakin ve acı eşiği yüksek biri olmama rağmen anestezi doktoru 4. Girişte iğnemi yapabildi. Bana da yapamadıysa bıraksın bu mesleği dedim. Eve geldikten 3 gün sonra şiddetli baş ağrılarım oldu ilaçlar baskıladı ama dayanabileceğim seviyeye getirdi. Şuan çok şükür iyiyim. Herkese kolay pozitif doğumlar diliyorum. Yükleyebilirsem düğümü yoruma ekleyeceğim 🩷
