26,haftadan beri kızımı içerde tutmaya çalıştık … Nidicard Endol Adalat hapları ile 36+1 e geldik… fakat 35+5 te ilk nişanın gelmesi ise doğum olayını hızlandırdı.. adet sancıları kalçalarım ayrılıyor gibi bir his olmaya başladı .. 36+1 günü rutin kontrole gelip nst alınıp o dogumhane kapısından bir daha çıkamadım..
Herşey hızlı gelişti korku heyecan bebeğin karnımdaki kötü pozisyonu panik derken ameliyathanede buldum kendimi.. doktorla kısa bi görüşmeden sonra anestezi uzmanı geldi .. iğneyi yaparken acı yok ama,bacaklarımda elektirik çarpma hissi oluştu .. Tek seferde yapıldı ve agır agır uyuşmaya başladı… Daha sonra sonda takıldı … Ve ameliyat başladı .. bebek biraz zor cıktı çünkü çapraz duruyordu rahmim de sağa dönmüş bir şekildeymiş.. Bir kaç baskıdan sonra bebeğimi aldılar.. Onu gösterip hemen muayene götürdüler.. sonra benim tüp bağlama işlemi başladı . Bu esnada anestezi etkim biraz azaldığı için uyutuldum en güzel uykuya dalış şekliydi diyebilirim gözlerimi açtığımda herşey bitmiş bekleme odasındaydım .. sonra odama çıkarıldım. Gazım rahat çıktı.. 7 saat sonra yürütüldüm itiraf etmeliyim ki ilk kalkış zordu evet ama herşey orda bitti gibi geriye şuan baş agrım kaldı bulantılarım geçti rahmin saga dönmesinden kaynaklı o tarafta bazen şiddetli ağrı hissediyorum…Benim hikayem bu kadardı kızlar umarım herkes sağlıkla kucağına alır
Rabbım kimsenin kucağını boş bırakmasınn…🧿🩷