nrna Başınız sağolsun, çok üzgünüm. Aynı süreci yaşamışız sizinle. Çok şükür bir oğlum var, kızım da olacak diye sevinmiştim ama maalesef olmadı. Sonlandırma kararını aldığım için aylarca kendimi suçladım, devamında panik ataklar geldi. Ne kendime iyi geldim, ne de oğluma, aileme. Psikolojik destek almadan olmuyor maalesef. Ya da psikiyatriye gidebilirsiniz. Hiç kolay şeyler değil, unutulmuyor ama zamanla alışıyorsun onun acısıyla yaşamaya. Bazen o acı bile o kadar iyi geliyor ki, onunla senin aranda bağ o.
Kızıma veda edeli 7 ay oldu. Şu an 10 haftalık tekrar hamileyim. Tek temennim sağlıklı olması ama bir de kız evlat sahibi de olabilmek. Birkaç haftaya öğreniriz artık cinsiyeti. Gideni unutamıyorum, ama yavrularımın her biri için kalbimde birer oda açıldı. 3 çocuk annesiyim diyorum artık. Rabbim incindiğiniz yerden çiçekler açtırsın inşallah. Gönlünüze ferahlık dilerim. 🙏🏻