Merhaba
Plasenta previalı hamilelik sürecimde sürekli araştırma yapan yeri geldiğinde umutsuzluğa kapılıp yeri geldiğinde ağladığım, duyabileceğim en kötü şeyleri duyduğum, bunlara rağmen hamileliğin tadını çıkarmaya çalıştığımda “Bu süreci sağlıkla atlatıp ben de benimle aynı kaygıları yaşayan annelere umut içeren şeyler yazacağım” demiş ve bugünü beklemiştim.
En baştan anlatayım.
Hamileliğim çok güzel ve rahat başladı. Her şey yolundaydı ve süreci asıl beni takip eden doktorumun yanında başka doktorlarla da beraber götürmeye karar verdim. Hamileliğin yaklaşık 14. haftasındaki 2. doktorumdaki kontrolümde doktor ilk kez bu tanıdan bahsetti. Plasentanın aşağı yerleşimli olduğunu ama şimdi bir şey söylemenin erken olduğunu düzelebileceğini söyledi ve plasenta previada dikkat edilmesi gereken uyarıları yaptı. Çok önemsemedim geçicidir dedim hatta uzun araba yolculuğuna bile çıktım. 16. haftada kendi doktoruma gittiğimde o da aynı şeyi söyledi. Takip edeceğiz dedi.
Sonraki haftalarda her kontrolümde düzelmiştir umuduyla doktora gittim ama plasenta rahim ağzını tamamen kapatır hale gelmişti.
Ama bu benim günlük yaşantımı etkilemiyordu, buna çok takılmamaya çalışmakla birlikte sürekli de araştırma yapıyordum. Ben öğretmenim ve aktif olarak da çalışmaya devam ediyordum. 26. haftaya geldiğimizde 2 gün arka arkaya yoruldum, misafir ağırladım vs. Ertesi gün okula gittim okul çıkışı da rutin kontrolüme gidecektim. Okulda bir lekelenme farkettim. Kontrole her zamanki heyecanımla gittim ve sanki lekelenme gördüm dedim. Doktorum çok telaşlandı ve hemen muayene etti. Yoruldun mu diye sordu. Biraz dedim. Sızıntı şeklinde kanama başlamış, plasenta da rahime yapışık gibi görünüyor, çalışmayacaksın sürekli istirahat halinde olacaksın dedi ve bana heyet raporu verdi. Asla normal doğum yapamayacağımı, bu ameliyatın da riskli olduğunu, yapışıklık durumunda (ki tam sınırı göremediğini söyledi) rahmimin alınmasına kadar gidebileceğini, ameliyat esnasında kanamanın durmayabileceğini, kan takviyesi gerekebileceğini ve bebeğin de 40. haftalara kadar asla bekleyemeyeceğini, 36 veya 37. haftalarda bebeği alması gerektiğini söyledi. Progestan başladı. Şok olmuştum. Sonrasında gitmediğim doktor kalmadı. O kadar çok doktora gittim ki ve hepsi de aynı şeyleri söyledi. Artık aynı şeyleri duymaktan o kadar çok sıkılmıştım ki. Hatta 30. haftada gittiğim perinatolog mesanede de damarlanmanın arttığını gördüğünü, rahime yapışık olabilecek olan plasentanın aynı zamanda mesaneye de yapışık olabileceğini söyledi ve bana MR verdi. MR çekilip gel tekrar bakalım dedi. Bunun yanında gittiğim tüm doktorlar doğumu tam donanımlı bir hastanede yapmam gerektiğini, devlet hastanesindeki doktorlar, bu ameliyatın normal hastanelerde yapılmayacağını araştırma hastanesine gitmem gerektiğini söyledi. Ben de doğumu özel hastanede planlıyordum bir de bunu düşünür oldum.
30.haftadan sonra artık yeter dedim ve başka bir doktora gitmemeye kadar verdim. Özel hastanede tecrübesine ve cerrahi yeteneğine güvendiğim doktorumla devam etmeye karar verdim. MR da çekilmedim.
Doktorum bir süre sonra beni haftada bir çağırmaya başladı ve hatta mümkünse yakın bir yerde kalmam gerektiğini söyledi. 32. haftada da mecburi olarak doğum iznine ayrıldım.
35.haftaya geldiğimizde NST’de her şey normaldi. Sonrasında doktorum ultrasonda bakınca sancı başladığını gördü. Bana hemen sancı kesici serum ve ciğer geliştirici iğne yaptı. Bu hafta içinde bebeği alabileceğini söyledi. Bir sonraki kontrolde her şey normal çıkmıştı. Biraz daha bekleyelim 37ye gelelim en azından dedi.
36+3′te NST kontrolüm vardı. Normalde öğleden sonra gidecektim ama kendimde gariplikler farkettim. Belim ağrıyordu ve bir önceki günden beri karnımın içi acıyordu. Sabah erkenden doktora gittim ve NST’den önce doktorumu gördüm. Durumumdan bahsedince hemen beni muayene etti ve sancılarımın başladığını bebeği hemen alması gerektiğini söyledi. Hatta eğer biraz daha geç gitseydim sancıların plasentayı sıkıştıracağını bu sebeple kanama olacağını söyledi.
Ben hemen ameliyata hazırlandım. Takviye gerekirse diye kan istendi hastane benim için hazırlandı.
Hamdolsun ameliyat sorunsuz geçti. Yapışıklık durumu biraz varmış galiba ama doktorum toparlayabildiğini ve kan takviyesine gerek kalmadığını söyledi.
Böylece ben de plasenta previa öykülü olan ilk gebeliğimi sağlıkla tamamlamış oldum.
Bunu yazmamın sebebi sürecin çok zor olduğunu bilmem ve sayfa sayfa dolaşıp umut ışığı aramam oldu.
Benim plasentam düzelmedi evet ama süreci sağlıklı bir şekilde tamamladım.
İnşaallah sizler de bu süreci sağlıkla sıhhatle atlatıp, kuzucuklarınıza kavuşursunuz.
Hepinize geçmiş olsun 😊