Bu kardeşlik olayı kişilere göre yaşantılara göre değişir. Biz 9 kardeşiz. Öyle çokta bi bağ yok aramızda. Yani hepimizde birbirimize olsada olur olmasada olur gözüyle bakıyoruz😄 hele şu anda herkes evlendi çoluk çocuğa karıştı. Kimse kimsenin umrunda değil. Bayramlarda ancak görüşürsek. Hatta ben 9 kardeşe rağmen tekli çocuk hayatınıda yaşadım diyebilirim. Çünkü son çocuğum ve çok uzun aradan sonra doğmuşum. Ben doğduğumda kardeşlerimin hepside büyüktü zaten. Ama hiçte oynayacak kimse yok diye sıkılmazdım. Çünkü yalnız başıma takılmayı oyun kurmayıda çok severdim. O tek olupta üzülenler birazda şundan dolayı oluyor. İnsan elinde ne yoksa ona özeniyor. Kardeş yoksa kardeşe özeniyor işte. Halbuki belki olsaydıda kardeşi çok bir şey değişmeyecekti hayatında. Yani sandığı kadarda mutlu olmayacaktı belki. Sıradan bir olay gibi gelecekti kendisine. Tıpkı bize geldiği gibi😁. Yani durumlar değişir. Tek olup mutlu olanda var. Çok olup çok iyi anlaşıp mutlu olanda var. Hiç anlaşamayıp düşman olanda var. Veya bizim gibi nötr(olsada olur olmasada olur diyenlerde) var. Çocuğu çocuk için değilde anne baba kendisi sevdiği istediği için yapsa daha anlamlı olur bence. Şahsen beni kardeşim için doğuran bi anne babam olsa çok üzülürdüm. Beni sevdiği veya çocuk sevdiği için değilde birilerini mutlu etmek onların hayatına destek olmak için doğurmuş olması çok üzücü. Resmen saf sevgi için değil kullanılmak için doğurulmuş bir çocuk…