kartanesi___ merhaba, ilk günden itibaren bebeğim nasıl isterse dedim. Ama gonlumden geçen vajinal doğumdu. Sezeryanda korkuyordum, gün alıp ameliyata gider gibi gitmek istemedim hiç, kendi akışında olsun istedim. Çok şükür öyle de oldu, gelmek istediği zamanı kızım seçti. Zor muydu; evet çok zor geçen 2 saatim oldu. Ama şimdi o sancıları hatırladığımda korku hissetmiyorum duygulaniyorum. Hayatimin en güzel gecesiydi. Doğum yaptığım an bitti sanki o sancıları çeken ben değildim. Psikolojik olarak söylemiyorum bu arada fiziksel olarak da hiç bir şey kalmadı. Ama herkesin doğumu bir değil maalesef, çok zor geçen ve travma yaşayanlar da var. Dikişim vardı çok az; evet o kısmı biraz zordu çünkü ağustos ayiydi o sıcakta ped takmak zorunda olunca tere bağlı yanmam oluyordu. Bir de ben ilk günden beri çok hareketliydim o yüzden dikişlerim varligini baya hissettirdi. Ama ağrı kesiciyle geçiyordu. O da 10 gün sürdü zaten. Sezeryan olmadım ama kiminle konuşsam sonrası çok zor diyor. Vajinalde öncesinde çektiğin acıyı , sezeryanda sonrasında çekiyorsun aslında.
Ben tekrar o zamana dönsem yine vajinal doğum derdim. Ama kendini şartlamamak gerekiyor bebek ve anne için en sagliklisi ne ise o. Ama doktoruna hastaneye güveniyorsan vajinal doğum o kadar da korkunc değil.